Zarnitsa
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Zarnitsa
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma S |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 400 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 1 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 80 kW |
| Moc średnia: | 32 W |
| Zasięg instrumentalny: | 17 NM (≙ 32 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 160 m |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 17° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Zarnitsa
Zarnitsa (cyrylica: „Зарница”, oznaczenie NATO: „Skin Head”) była lekkim radarem zwiadowczym i nawigacyjnym działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub E/F (oznaczenie NATO). Radar został opracowany w 1946 roku jako oczywista replika radaru SO i był używany głównie na torpedowych łodziach motorowych w radzieckiej Flocie Pacyfiku od 1948 roku. Radar był produkowany w Chinach do połowy lat 60. ubiegłego wieku.
Był on chroniony przez kopułę o średnicy 0,8 metra i wysokości 1 metra.