Reja
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: Reja
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | <9,3 … 9,4 GHz
(X-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | 1,6 or 3,2 kHz |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | 0,25 or 1 µs |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 100 kW |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 20 NM (≙ 37 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | |
| Işın demet açısı: | ≈ 3° |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Reja
Reja (Kiril alfabesi: «Рея», NATO raporlama adı: “Pot Head”) X bandında (IEEE tanımı) veya I bandında (NATO tanımı) çalışan bir yüzey keşif ve hedef takip radar sistemiydi ve 1950’lerin sonunda Sovyet torpido botları için torpidoları kontrol etmek amacıyla geliştirildi. Eski Zarnitsa’nın yerini aldı. Aynı dönemde geliştirilen MR-102 Baklan ile karşılaştırıldığında menzili daha azdı, ancak daha iyi çözünürlük ve daha kısa darbe süresi sayesinde denizaltı şnorkellerini daha iyi tespit edebiliyordu.
Basit kavisli parabolik anten, direğin tepesinde yaklaşık 1,2 m çapında silindirik bir radomun altında bulunuyordu.