Reja
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: Reja
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | <9,3 … 9,4 GHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 1,6 or 3,2 kHz |
| Pulsduur (τ): | 0,25 or 1 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 100 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 20 NM (≙ 37 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | ≈ 3° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Reja
De Reja (Cyrillisch: «Рея», NAVO-rapportagenaam: “Pot Head”) was een radarsysteem voor oppervlakteverkenning en doelvolging dat werkte in de X-band (IEEE-aanduiding) of in de I-band (NAVO-aanduiding) en dat halverwege de jaren vijftig werd ontwikkeld voor Sovjet-torpedoboten om torpedo's te besturen. Het verving het verouderde Zarnitsa. In vergelijking met de ongeveer tegelijkertijd ontwikkelde MR-102 Baklan had het weliswaar een kleiner bereik, maar dankzij de betere resolutie door een kortere impulsduur kon het snorkels van onderzeeërs beter herkennen.
De cilindrische parabolische antenne bevond zich onder een cilindervormige radome met een diameter van ongeveer 1,2 m aan de top van de mast.