www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

Liana

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Tupolev Tu-126 mit dem Radar Liana

Rysunek 1: Tupolev Tu-126 mit dem Radar Liana

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma S
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów: 300 Hz
Szerokość impulsu (τ): 4 µs
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 2 MW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 400 km
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru: 10 min⁻¹
MTBCF:  
MTTR:  

Liana

Liana (cyrylica: РЛС «Лиана») był radarem wczesnego ostrzegania działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub w paśmie E/F (oznaczenie NATO), zainstalowanym na początku lat 60. XX wieku w samolocie Tupolew Tu-126 (oznaczenie NATO: „Moss”). Został on opracowany na podstawie naziemnego radaru myśliwskiego P-30  i mógł śledzić do 10 celów.

Antena o wymiarach 10 × 1,8 m obracała się wewnątrz sztywnego, soczewkowatego radomu nad tylną częścią kadłuba. Odpowiednio ciężka analogowa elektronika radarowa składała się z wielu lamp elektronowych i zasilała pięć stanowisk roboczych z ekranami. Nadajnik działał w oparciu o magnetrony. System tłumienia celów stałych miał działać na zasadzie zewnętrznej koherencji, ale okazał się ogólnie mało niezawodny. Słabsze cele ruchome na tle powierzchni ziemi były trudne do wykrycia, dlatego operacje musiały być przeprowadzane na niższych wysokościach.

W maju 1964 roku zaprezentowano prototyp Tu-126. Wyprodukowano osiem takich samolotów rozpoznawczych i stacjonowały one w ówczesnej Litewskiej Republice Radzieckiej. W 1984 roku Tu-126 zostały wycofane ze służby.