www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Liana

Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken

Figuur 1: Tupolev Tu-126 mit dem Radar Liana

Figuur 1: Tupolev Tu-126 mit dem Radar Liana

Specificaties
Frequentie: S-Band
Pulsherhalingstijd (PRT):  
Pulsherhalingsfrequentie (PRF): 300 Hz
Pulsduur (τ): 4 µs
Ontvangsttijd:  
Dode tijd:  
Piekvermogen: 2 MW
Gemiddeld vermogen:  
Instrumenteerbare reikwijdte: 400 km
Afstandsresolutie:  
Nauwkeurigheidsgraad:  
Bundelbreedte:  
hits per scan:  
Rotatiesnelheid: 10 min⁻¹
MTBCF:  
MTTR:  

Liana

De Liana (Cyrillisch: РЛС «Лиана») was een luchtgedragen vroegtijdige waarschuwingsradar die werkte in de S-band (IEEE-aanduiding) of in de E/F-band (NAVO-aanduiding) en die in het begin van de jaren zestig werd geïnstalleerd in de toenmalige Tupolev Tu-126 (NAVO-aanduiding: “Moss”) werd geïnstalleerd. Het werd ontwikkeld op basis van de landgebonden jachtleidingsradar P-30  en kon tot 10 doelen volgen.

De antenne met de afmetingen 10 × 1,8 m draaide binnen de starre lensvormige radome boven de achterste romp. De bijbehorende zware analoge radarelektronica bestond uit een groot aantal elektronenbuizen en voorzag vijf beeldschermwerkplekken van stroom. De zender werkte op basis van magnetrons. Het systeem voor het onderdrukken van vaste doelen moest volgens de methode van externe coherentie werken, maar bleek over het algemeen niet erg betrouwbaar. Zwakkere bewegende doelen tegen de achtergrond van het aardoppervlak konden nauwelijks worden gedetecteerd, waardoor de missies op lagere hoogte moesten worden uitgevoerd.

In mei 1964 werd het prototype van de Tu-126 gepresenteerd. Er werden acht van dergelijke verkenningsvliegtuigen geproduceerd en gestationeerd in de toenmalige Litouwse Sovjetrepubliek. In 1984 werden de Tu-126 buiten dienst gesteld.