www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

Martello S 713

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: Martello S 713

Rysunek 1: Martello S 713

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 1,3 GHz
(pasma L)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów: 250 Hz
Szerokość impulsu (τ): 10 µs
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 3 MW
Moc średnia: 10 kW
Zasięg instrumentalny:
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

Martello S 713

Martello S 713 (w Royal Air Force określany jako Typ 90) był radarem dalekiego zasięgu do rozpoznania przestrzeni powietrznej 3D, działającym w paśmie L (oznaczenie IEEE) lub paśmie D (oznaczenie NATO). Był poprzednikiem modelu S-723, również nazwanego Martello, który dzięki większej antenie charakteryzował się większą dokładnością pomiaru kąta elewacji. Ta bardzo duża antena stanowiła jednak przeszkodę w transporcie lotniczym.

Antena tworzyła osiem diagramów antenowych rozłożonych pod kątem elewacji w zakresie 30 stopni. S 713 wykorzystywał sygnał nadawczy z modulacją wewnątrzimpulsową o współczynniku kompresji impulsu 40:1. Jako końcowy stopień nadawczy zastosowano Twystron.