MR-12
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: MR-12
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 9 445 ± 30 MHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 840 … 6720 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,8 … 0,1 Hz |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 3 kW |
| Gemiddeld vermogen: | 3 W |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 16 NM (≙ 30 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | β= 3° ; ε= 40° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
MR-12
De MR-12 was een maritieme navigatieradar die werkte in de X-band (IEEE-aanduiding) of in de I-band (NAVO-aanduiding) en speciaal was ontwikkeld voor kleine boten. Das MR-12 war ein im X-Band (IEEE-Bezeichnung) beziehungsweise im I-Band (NATO-Bezeichnung) arbeitendes maritimes Navigationsradar speziell entwickelt für kleine Boote.
De antenne bestond uit twee gescheiden golfgeleider slotantennes voor zenden en ontvangen, die samen met de zender en de ontvanger in een cilindrische radome met een diameter van 3 voet (≙ 92 cm) waren ondergebracht. De zender bevatte in de originele uitrusting een magnetron van het type M4004. Vervangende types uit het Verre Oosten hadden een extra adapterplaat nodig. De ontvanger maakte gebruik van een logaritmische tussenfrequentieversterker.
De MR-12 werd op de markt gebracht door de firma Benmar, waarvan het logo op de radome was afgebeeld.
