MR-12
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: MR-12
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 9 445 ± 30 MHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 840 … 6720 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,8 … 0,1 Hz |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 3 kW |
| Moc średnia: | 3 W |
| Zasięg instrumentalny: | 16 NM (≙ 30 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | β= 3° ; ε= 40° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
MR-12
MR-12 był morskim radarem nawigacyjnym pracującym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I (oznaczenie NATO), zaprojektowanym specjalnie dla małych łodzi.
Antena składała się z dwóch oddzielnych anteny szczelinowe falowodowe, przeznaczonych do nadawania i odbioru, które wraz z nadajnikiem i odbiornikiem znajdowały się w cylindrycznym radomie o średnicy 3 stóp (≙ 92 cm). W oryginalnym wyposażeniu nadajnik zawierał magnetron typu M4004. Zamienniki z Dalekiego Wschodu wymagały dodatkowej płytki adaptera. Odbiornik wykorzystywał logarytmiczny wzmacniacz częstotliwości pośredniej.
MR-12 był sprzedawany przez firmę Benmar, której logo widniało na radomie.
