Logaritmische versterker
Een andere mogelijkheid om het dynamische bereik van radarechosignalen te verkleinen, is het gebruik van een zogenaamde logaritmische versterker. Deze dankt zijn naam aan het bij benadering logaritmische verloop van zijn overdrachtskarakteristiek. Kenmerkend voor een logaritmische versterker is dat zwakke signalen sterk worden versterkt, terwijl sterke signalen relatief minder worden versterkt. Hierdoor kunnen bij een hoge gevoeligheid ook zeer sterke echosignalen worden verwerkt, zonder dat het uitgangssignaal door oversturing van de versterker als geheel wordt begrensd.
Afbeelding 3: Blokschema van een logaritmische versterker
Afbeelding 3: Blokschema van een logaritmische versterker
Afbeelding 3: Blokschema van een logaritmische versterker
De logaritmische versterker bestaat uit meerdere achter elkaar geschakelde middenfrequentversterkertrappen. Het aantal versterkertrappen en hun versterking bepalen het bruikbare dynamische bereik. Elke trap heeft een extra signaalaftakking met een detector en een drempelschakeling. Door de afzonderlijke uitgangssignalen samen te voegen, ontstaat voor de gehele versterker een bij benadering logaritmische overdrachtskarakteristiek.
Wanneer de amplitude van het ingangssignaal toeneemt, bereiken de achterste versterkertrappen als eerste hun begrenzing, terwijl de voorste trappen nog in hun lineaire werkgebied functioneren. De middenfrequentiesignalen die aan de uitgangen van de afzonderlijke trappen worden afgetakt, worden gedetecteerd. Zodra de betreffende detectorspanning een vastgestelde drempelwaarde overschrijdt, levert de bijbehorende drempelschakeling een stroombijdrage. Trappen die hun begrenzingsniveau al hebben bereikt, leveren daarbij vrijwel constante stroombijdragen, terwijl bij een verdere toename van de ingangsamplitude andere trappen eveneens beginnen bij te dragen. De afzonderlijke stromen worden opgeteld tot de totale stroom Iges. Over de gemeenschappelijke belastingsweerstand Ra ontstaat daardoor de uitgangsspanning Ua, die bij benadering logaritmisch met de amplitude van het ingangssignaal verandert. Omdat de middenfrequentiesignalen tegelijkertijd worden gedemoduleerd, is aan de uitgang een videosignaal beschikbaar en geen middenfrequentiesignaal waarin de oorspronkelijke fase-informatie behouden is gebleven.