www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AN/APS-42

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: AN/APS-42

Rysunek 1: AN/APS-42

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: 9 309 … 9 330 MHz
(pasma X)
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów: 800, 200, 300 Hz
Szerokość impulsu (τ): 0,75; 3,50; 2,25 lub 5,0 µs
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 50 kW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 150 NM (≙ 280 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny:  
Liczba ech odebranych - sondowań:  
Liczba obrotów anteny radaru: 30 min⁻¹
MTBCF:  
MTTR:  

AN/APS-42

AN/APS-42 był radarem nawigacyjnym działającym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO). Umożliwiał mapowanie radarowe, lokalizację nadajników alarmowych, wykrywanie przeszkód i mapowanie pogody. Radar został opracowany na bazie AN/APS-10 w 1955 roku.

Radary AN/APS-42 były instalowane w następujących samolotach: Douglas C-54 Skymaster, Boeing C-97 Stratofreighter, Douglas C-118, Fairchild C-119 Flying Boxcar, Lockheed C-121 Constellation, Douglas C-124 Globemaster II, Lockheed C-130 Hercules i Convair C-131 Samaritan.

System antenowy składał się z reflektora parabolicznego o średnicy 18 cali i promiennika dipolowego umieszczonego w ognisku paraboli i zasilanego przez falowód. Antena była stabilizowana w pionie i w poziomie.