AN/APS-42
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: AN/APS-42
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 9 309 … 9 330 MHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 800, 200, 300 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,75; 3,50; 2,25 of 5,0 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 50 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 150 NM (≙ 280 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | 30 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APS-42
AN/APS-42 was een navigatieradar die werkte in X-band (IEEE-aanduiding) of I-band (NAVO-aanduiding). Hiermee konden radarkaarten worden gemaakt, noodzenders worden gelokaliseerd, obstakels worden opgespoord en weersomstandigheden in kaart worden gebracht. De radar werd ontwikkeld uit de AN/APS-10 in 1955.
De AN/APS-42 radars werden geïnstalleerd in de volgende vliegtuigen: Douglas C-54 Skymaster, Boeing C-97 Stratofreighter, Douglas C-118, Fairchild C-119 Flying Boxcar, Lockheed C-121 Constellation, Douglas C-124 Globemaster II, Lockheed C-130 Hercules en Convair C-131 Samaritan.
Het antennesysteem bestond uit een paraboolreflector met een diameter van 18 inch en een dipoolstraler in het brandpunt van de parabool, gevoed door een golfgeleider. De antenne was gestabiliseerd in pitch en roll.