RDR-110
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: RDR-110
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 15,5 ± 0,1 GHz
(Ku-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | 1,5 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 8 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 90 NM (≙ 167 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
RDR-110
De RDR-110 was een luchtradar die werkte in de Ku-band (IEEE-aanduiding) of in de J-band (NAVO-aanduiding). Hij maakte gebruik van een parabolische antenne met een diameter van 12 inch (≙ 30 cm).
De radar werd eind jaren zestig gebouwd en geïnstalleerd in de helikopters Bell UH-1 en Sikorsky S-62.