MRL-1
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: MRL-1
| Specificaties | ||
|---|---|---|
| Frequentie: | 37 500 MHz
(Ka-Band) |
9 595 MHz
(X-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | ||
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 600 Hz | 600 of 300 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,45 µs | 1 of 2 µs |
| Ontvangsttijd: | ||
| Dode tijd: | ||
| Piekvermogen: | 65 kW | 210 kW |
| Gemiddeld vermogen: | ||
| Instrumenteerbare reikwijdte: | ||
| Afstandsresolutie: | ||
| Nauwkeurigheidsgraad: | ||
| Bundelbreedte: | 0,2° | 0,74° |
| hits per scan: | ||
| Rotatiesnelheid: | 6 min⁻¹ | |
| MTBCF: | ||
| MTTR: | ||
MRL-1
De MRL-1 (Cyrillisch: МРЛ-1, afkorting van Метеорологический РадиоЛокатор) was een niet-coherente weerradar die werkte in de Ka- en X-banden. Het was de eerste dual-band meteorologische radar.
Hij werd rond 1967 ontwikkeld en werd in de voormalige Sovjet-Unie gebruikt als neerslagradar. Men realiseerde zich echter al snel dat dergelijke hoge frequenties niet doeltreffend waren voor een neerslagradar. Dit leidde tot de ontwikkeling van de MRL-2, die alleen de X-band gebruikte. Ook in deze band wordt de HF-energie te sterk gedempt door neerslag, zodat alleen de voorflank van de slechtweergebieden kon worden waargenomen. Dit leidde vervolgens tot de ontwikkeling van de MRL-5 met nog lagere frequenties van de sonderingssignalen.
