www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Multifrequentieradars

Een van de meer geavanceerde methoden om hagel betrouwbaar te detecteren is de multifrequentieradarmethode. Hiervoor zijn twee verschillende golflengten nodig: één golflengte die lang genoeg is om de formule voor Rayleighverstrooiing toe te passen en een tweede die kort genoeg is om de formule voor Mieverstrooiing te gebruiken. Door beide echosignalen met elkaar te vergelijken kan de aanwezigheid van grote ijskristallen, zoals hagelstenen, worden vastgesteld. Typische golflengten zijn 10 cm en 3 cm (S-band en X-band). Als de radarecho's (in dBZ) voor beide golflengten ongeveer even groot zijn, zijn de echo's afkomstig van kleine regendruppels. Is de echo bij een golflengte van 3 cm echter zwakker dan die bij 10 cm, dan wijst dat op de aanwezigheid van grotere deeltjes.

Dit is kenmerkend voor hagel, omdat zeer grote regendruppels slechts zelden voorkomen. Regendruppels zijn instabiel en vallen onder invloed van de zwaartekracht uiteen.

Helaas maakt het gebruik van deze twee typische frequenties een eenduidige hageldetectie niet mogelijk, omdat resonantie slechts optreedt bij één van de vele mogelijke deeltjesdiameters. Bovendien wordt de kortere golflengte sterker verzwakt door atmosferische invloeden dan de langere, waardoor fouten kunnen ontstaan bij de beoordeling van het verschil tussen beide echosignalen. Hagel, regen, droge en natte sneeuw veroorzaken allemaal verschillende voortplantingsverzwakkingen, wat leidt tot een vervorming van de resultaten. Daardoor kunnen, ondanks het gebruik van correctiealgoritmen, onterechte hagelwaarschuwingen ontstaan.

Let op: Multifrequentie-weerradars gebruiken een veel grotere afstand tussen de werkfrequenties dan multifrequentie-surveillanceradars. Voor een surveillanceradar is een frequentieverschil van ongeveer 60 tot 100 MHz voldoende. Bij een multifrequentie-weerradar ligt de tweede frequentie echter in een geheel andere frequentieband, zodat men in feite kan spreken van twee afzonderlijke radars waarvan de weerinformatie pas tijdens de gezamenlijke signaalverwerking wordt samengevoegd.