www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Anteny radarowe

Van Atta Array

Rysunek 1: Pasywna liniowa Van Atta Array z falą padającą (czerwona) i falą zwrotną (niebieska)

Rysunek 1: Pasywna liniowa Van Atta Array z falą padającą (czerwona) i falą zwrotną (niebieska)

Van Atta Array

Van Atta Array jest elektronicznym retroreflektorem, który może być wykonany w płaskiej konstrukcji. Matryca ma większy kąt apertury niż klasyczny reflektor radarowy, ale jest tylko bardzo wąskopasmowa. Składa się on z szeregu elementarnych elementów antenowych (np. dipoli lub anten patchowych), które są symetrycznie połączone z tyłu przewodami o tej samej długości. Zapewnia to, że element anteny, który jako pierwszy odbiera falę padającą, jako ostatni nadaje sygnał otrzymany z przeciwległego elementu anteny. Podobnie jak w przypadku anteny typu phased array, powoduje to przemiatanie wiązki w kierunku padającej fali.

Rysunek 2: Zasadnicze przedstawienie Van Atta Array w technologii PCB (długości kabli nie zostały dopasowane).

Rysunek 2: Zasadnicze przedstawienie Van Atta Array w technologii PCB (długości kabli nie zostały dopasowane).

Skuteczna powierzchnia odbicia dla pasywnej Van Atta Array wynosi:

(1)

  • σ = skuteczna powierzchnia odbicia
  • n = liczba elementów anteny
  • λ = długość fali radaru

Szerokość pasma jest ograniczona do szerokości pasma zastosowanych elementów antenowych. ">Polaryzacja kołowa jest możliwa, jeśli elementy anteny ją wspierają. Jednak anteny patch wymagają wtedy dwukrotnie większej liczby linii łączących, co jest możliwe tylko w przypadku wielowarstwowych PCB. Całe grupy promienników mogą być również wykorzystywane jako elementy antenowe. Możliwy jest również rozkład powierzchniowy z centralnie symetrycznym okablowaniem (patrz rysunek 2). Dzięki temu fala przychodząca jest odchylana nie tylko pod kątem poprzecznym, ale również pod kątem wysokości.

Rysunek 3: Aktywna Van Atta Array z 4 elementami

Rysunek 3: Aktywna Van Atta Array z 4 elementami

Van Atta Array mogą być również używane aktywnie poprzez umieszczenie wzmacniaczy w połączeniach kablowych. W tym celu należy albo rozdzielić kierunki kabli używanych dwukierunkowo w wariancie pasywnym za pomocą cyrkulatorów, albo zastosować oddzielne matryce antenowe.

Aktywne Van Atta Array mogą być wykorzystywane do kamuflażu i podstępu. Na przykład, dodatkowe mieszacze we wzmacniaczach mogą być użyte do modulowania sygnału powrotnego i symulowania bardzo dużej prędkości radialnej lub lotu w kierunku oddalonym od radaru. Można również zastosować dodatkowe przesuwniki fazowe, które umożliwiają wtedy wypromieniowanie fazy przeciwnej do sygnałów echa odbitych pasywnie i w ten sposób zmniejszyć efektywny obszar rozpraszania wstecznego obiektu, który ma być zakamuflowany.

Lester Clare Van Atta (18 kwietnia 1905 - 16 marca 1994), dyrektor techniczny Hughes Research Laboratories, był wynalazcą i imiennikiem tego retroreflektora. W 1955 r. złożył na nią wniosek patentowy. Patent został przyjęty w 1959 roku.