Van Atta Array
Rysunek 1: Pasywna liniowa Van Atta Array z falą padającą (czerwona) i falą zwrotną (niebieska)
Van Atta Array
Van Atta Array jest elektronicznym retroreflektorem, który może być wykonany w płaskiej konstrukcji. Matryca ma większy kąt apertury niż klasyczny reflektor radarowy, ale jest tylko bardzo wąskopasmowa. Składa się on z szeregu elementarnych elementów antenowych (np. dipoli lub anten patchowych), które są symetrycznie połączone z tyłu przewodami o tej samej długości. Zapewnia to, że element anteny, który jako pierwszy odbiera falę padającą, jako ostatni nadaje sygnał otrzymany z przeciwległego elementu anteny. Podobnie jak w przypadku anteny typu phased array, powoduje to przemiatanie wiązki w kierunku padającej fali.
Rysunek 2: Zasadnicze przedstawienie Van Atta Array w technologii PCB (długości kabli nie zostały dopasowane).
Rysunek 2: Zasadnicze przedstawienie Van Atta Array w technologii PCB (długości kabli nie zostały dopasowane).
Skuteczna powierzchnia odbicia dla pasywnej Van Atta Array wynosi:
(1)
- σ = skuteczna powierzchnia odbicia
- n = liczba elementów anteny
- λ = długość fali radaru
Szerokość pasma jest ograniczona do szerokości pasma zastosowanych elementów antenowych. ">Polaryzacja kołowa jest możliwa, jeśli elementy anteny ją wspierają. Jednak anteny patch wymagają wtedy dwukrotnie większej liczby linii łączących, co jest możliwe tylko w przypadku wielowarstwowych PCB. Całe grupy promienników mogą być również wykorzystywane jako elementy antenowe. Możliwy jest również rozkład powierzchniowy z centralnie symetrycznym okablowaniem (patrz rysunek 2). Dzięki temu fala przychodząca jest odchylana nie tylko pod kątem poprzecznym, ale również pod kątem wysokości.
Rysunek 3: Aktywna Van Atta Array z 4 elementami
Van Atta Array mogą być również używane aktywnie poprzez umieszczenie wzmacniaczy w połączeniach kablowych. W tym celu należy albo rozdzielić kierunki kabli używanych dwukierunkowo w wariancie pasywnym za pomocą cyrkulatorów, albo zastosować oddzielne matryce antenowe.
Aktywne Van Atta Array mogą być wykorzystywane do kamuflażu i podstępu. Na przykład, dodatkowe mieszacze we wzmacniaczach mogą być użyte do modulowania sygnału powrotnego i symulowania bardzo dużej prędkości radialnej lub lotu w kierunku oddalonym od radaru. Można również zastosować dodatkowe przesuwniki fazowe, które umożliwiają wtedy wypromieniowanie fazy przeciwnej do sygnałów echa odbitych pasywnie i w ten sposób zmniejszyć efektywny obszar rozpraszania wstecznego obiektu, który ma być zakamuflowany.
Lester Clare Van Atta (18 kwietnia 1905 - 16 marca 1994), dyrektor techniczny Hughes Research Laboratories, był wynalazcą i imiennikiem tego retroreflektora. W 1955 r. złożył na nią wniosek patentowy. Patent został przyjęty w 1959 roku.