www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Obróbka sygnału radiolokacyjnego

Korelacja metodą środka ciężkości

 odległość
azymut

Rysunek 1. Procesor sygnałowy tworzy macierz komórek zawierających informacje o mocy odebranych sygnałów

 odległość
azymut

Rysunek 2. Korelacja według odległości tworzy grupy komórek

środek ciężkości
 odległość
azymut

Rysunek 3. Korelacja według azymutu tworzy oznakę radarową

Korelacja metodą środka ciężkości

W nowoczesnych procesorach oznak radarowych stosuje się zazwyczaj bardziej zaawansowane metody korelacji niż prosta metoda „okna przesuwnego”.

Jedną z takich metod jest wyznaczanie położenia oznaki radarowej poprzez obliczenie jej środka ciężkości. W tym celu najpierw tworzony jest rozkład amplitud (mocy) wykrytych sygnałów poprzez zapisanie ich w komórkach macierzy „azymut – odległość”. Następnie wypełnione komórki są analizowane i grupowane w obszary, które z największym prawdopodobieństwem zawierają sygnały odbite od celu. Grupowanie odbywa się najpierw według odległości, a następnie według azymutu. W wyniku tego powstaje zbiór komórek o określonym, nie zawsze regularnym kształcie geometrycznym. Położenie oznaki radarowej jest następnie wyznaczane za pomocą specjalnego algorytmu, który oblicza środek ciężkości na podstawie danych dostarczonych przez procesor sygnałowy. Zasadę działania tej metody przedstawiono na rysunkach 1–3.

Metoda korelacji oparta na środku ciężkości pełniej wykorzystuje informacje zawarte w sygnałach radarowych i umożliwia dokładniejsze wyznaczanie współrzędnych wykrytego celu.