Metoda okna przesuwnego
trakcie
przetwarzania
w oknie
przetwarzania
nowego celu
(przednia krawędź)
poprzedniego celu
(tylna krawędź)
Rysunek 1. Metoda okna przesuwnego
Metoda okna przesuwnego
Najczęściej stosowaną metodą korelacji pojedynczych ech celu w celu utworzenia radarowej oznaki celu jest metoda okna przesuwnego (ang. Sliding Window).
Impulsy wizyjne, których amplituda przekracza próg detekcji, są w każdym okresie powtarzania impulsów zapisywane jako logiczna jedynka („1”) w tablicy komórek odległości. W radarach dozorowania ruchu lotniczego rozmiar jednej komórki odległości wynosi zwykle 1/16 mili morskiej (około 0,8 µs).
Podczas przetwarzania przechowywane są dane z kilku kolejnych okresów powtarzania impulsów. W zależności od czasu oświetlenia zapamiętywane są dane z 8 do 16 okresów powtarzania impulsów. Wartość ta określa rozmiar okna N. Dla każdej komórki odległości zliczana jest liczba przekroczeń progu detekcji w obrębie okna, po czym okno przesuwane jest do następnej komórki odległości. Ponieważ rozkład impulsów wokół rzeczywistego położenia celu ma charakter losowy, przy wyznaczaniu azymutu uwzględnia się również dane z sąsiednich komórek. Cel uznaje się za wykryty, jeżeli liczba logicznych jedynek w obrębie okna przekroczy wcześniej ustalone kryterium detekcji.