www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar Grondbeginselen

Multiple Hypothesis Tracker (MHT)

Onduidelijke koppeling van radarplots aan de tracks 121 en 131
Track 121
Track 131

Figuur 1. Onduidelijke associatiesituatie voor de radartracker

Onduidelijke koppeling van radarplots aan de tracks 121 en 131
Track 121
Track 131

Figuur 1. Onduidelijke associatiesituatie voor de radartracker

Onduidelijke koppeling van radarplots aan de tracks 121 en 131
Track 121
Track 131

Figuur 1. Onduidelijke associatiesituatie voor de radartracker

Multiple Hypothesis Tracker (MHT)

Een Multiple Hypothesis Tracker (MHT) is een methode voor automatische radardoelvolging, waarbij meerdere mogelijke koppelingen tussen nieuwe radarplots en reeds bestaande tracks gelijktijdig worden onderzocht. In tegenstelling tot eenvoudige associatiemethoden hoeft de radartracker bij een onduidelijke meetsituatie niet onmiddellijk één bepaalde koppeling te kiezen. In plaats daarvan kan hij meerdere concurrerende hypothesen over de eerdere bewegingen van de doelen aanhouden en deze aan de hand van volgende radarmetingen verder toetsen.

Een dergelijke onduidelijkheid ontstaat bijvoorbeeld wanneer twee doelen elkaar naderen, hun tracks elkaar kruisen of meerdere radarplots binnen de mogelijke associatiegebieden liggen. In dergelijke situaties kan aanvankelijk onduidelijk zijn welke plot bij welke track hoort. Een onmiddellijke verkeerde beslissing kan ertoe leiden dat de tracks worden verwisseld of dat de geschatte bewegingsbanen niet langer overeenkomen met de werkelijk aanwezige doelen. De MHT probeert dergelijke fouten te voorkomen door alternatieve koppelingen aanvankelijk parallel te blijven volgen.

Vorming en beoordeling van hypothesen

Bij elke nieuwe radarmeting worden de mogelijke koppelingen van de gedetecteerde plots aan de bestaande tracks onderzocht. Een hypothese beschrijft daarbij een bepaalde combinatie van deze koppelingen. Daarbij kan ook worden aangenomen dat een doel tijdelijk niet is gedetecteerd, dat een plot door een vals alarm is ontstaan of dat een nieuwe track moet worden geïnitieerd. Uit deze verschillende mogelijkheden ontstaan meerdere alternatieve hypothesen, die de MHT aanvankelijk afzonderlijk blijft volgen.

De hypothesen worden beoordeeld op basis van hun overeenstemming met de radarmetingen en de voorspelde bewegingstoestanden. Daarbij kunnen onder andere de afwijkingen tussen gemeten en voorspelde posities, de onzekerheden van de toestandschatting en de waarschijnlijkheden van doeldetectie en valse alarmen in aanmerking worden genomen. Voor elke hypothese wordt zo een beoordelingswaarde bepaald, die aangeeft hoe aannemelijk zij is in vergelijking met de concurrerende mogelijkheden.

Het belangrijkste is dat een hypothese niet al na één antennerotatie definitief hoeft te worden gekozen. Bij latere metingen kan blijken dat een aanvankelijk minder waarschijnlijk geachte koppeling beter bij het werkelijke bewegingsverloop past. De MHT gebruikt daarom de tijdsvolgorde van meerdere radarscans om achteraf betrouwbaardere beslissingen te nemen over aanvankelijk onduidelijke koppelingen.

Voorbeeld van een onduidelijke koppeling

In figuur 1 naderen de tracks 121 en 131 elkaar. Als nieuwe radarplots zich bevinden in een gebied waarin beide tracks als mogelijke koppeling in aanmerking komen, kan de radartracker aanvankelijk niet eenduidig bepalen welke meting bij welk doel hoort. Eén hypothese koppelt de nieuwe plots overeenkomstig de eerdere bewegingsbanen. Een andere hypothese gaat daarentegen uit van een verwisselde koppeling. De MHT kan beide mogelijkheden aanvankelijk blijven volgen en hun aannemelijkheid op basis van latere metingen vergelijken.

De vertakkingen die daarbij ontstaan, vertegenwoordigen aanvankelijk verschillende aannames over de koppeling van metingen en de beweging van de doelen. Ze betekenen niet noodzakelijk dat een werkelijk aanwezig doel zich in meerdere doelen heeft opgesplitst. Ook betekent het gelijktijdig beheren van meerdere hypothesen niet dat één radarplot in de definitieve trackconfiguratie aan meerdere onafhankelijke doelen mag worden toegewezen. De verschillende hypothesen vormen veeleer concurrerende mogelijke verklaringen voor dezelfde meetsituatie.

Beperking van de rekenbelasting

Een belangrijk nadeel van Multiple Hypothesis Tracking is de grote behoefte aan rekenkracht en geheugenruimte. Omdat bij elke nieuwe radarmeting extra associatiemogelijkheden kunnen ontstaan, neemt het aantal mogelijke hypothesen zonder aanvullende beperkingen zeer snel toe. Vooral bij veel doelen, talrijke valse alarmen of regelmatig ontbrekende metingen kan het volledig doorrekenen van alle denkbare hypothesen praktisch onmogelijk worden.

Daarom gebruiken MHT-systemen methoden om het aantal hypothesen dat wordt aangehouden te beperken. Bij Pruning (het wegsnoeien van hypothesen) worden bijvoorbeeld hypothesen verworpen waarvan de beoordeling duidelijk slechter is dan die van de meest waarschijnlijke alternatieven. Bij Hypothesis Merging (het samenvoegen van hypothesen) kunnen voldoende vergelijkbare hypothesen onder geschikte voorwaarden worden samengevoegd. Verdere beperkingen zijn mogelijk door een maximaal aantal hypothesen vast te leggen of door de diepte van de beschouwde meetgeschiedenis te beperken.

Deze maatregelen verminderen de rekenbelasting, maar brengen het risico met zich mee dat een hypothese die later juist blijkt te zijn voortijdig wordt verworpen. De keuze van de beperkingsmethoden moet daarom een compromis vormen tussen de betrouwbaarheid van de doelvolging en de beschikbare rekenmiddelen.

Uitvoer van de tracks

Hoewel de MHT intern meerdere alternatieve associatiehypothesen beheert, heeft het radarsysteem voor verdere verwerking en weergave doorgaans één eenduidige trackconfiguratie nodig. Daarvoor kan de hypothese met de hoogste beoordeling worden geselecteerd. Afhankelijk van de implementatie kunnen ook andere beslissingsmethoden worden toegepast, bijvoorbeeld het afleiden van een trackconfiguratie uit meerdere beoordeelde hypothesen. De intern bijgehouden alternatieven hoeven daarom niet allemaal op het radarscherm te verschijnen.

Multiple Hypothesis Tracking is vooral geschikt voor situaties waarin de koppeling van afzonderlijke radarmetingen aan bestaande tracks onzeker is. Het belangrijkste voordeel is dat onduidelijke beslissingen niet onmiddellijk definitief hoeven te worden genomen, maar door de beoordeling van latere metingen kunnen worden verbeterd. Hierdoor wordt de kans groter dat betrouwbare automatische doelvolging behouden blijft, ook wanneer doelen dicht bij elkaar bewegen of hun bewegingsbanen elkaar kruisen.