Automatische frequentieregeling
De radarontvanger heeft een beperkt afstembereik nodig om te compenseren voor veranderingen in de zender- en lokale oscillatorfrequentie door variaties in temperatuur en belasting. Microgolfradarontvangers gebruiken meestal automatische frequentieregeling (Automatic Frequency Control, AFC) voor dit doel.
Figuur 1: Blokschema van ontvanger met automatische frequentieregeling
Figuur 1: Blokschema van ontvanger met automatische frequentieregeling
AFC in radio-ontvangers
AFC-schakelingen worden gebruikt in situaties waarin je de frequentie van een oscillator nauwkeurig moet regelen met een extern signaal. De AFC-schakeling detecteert het verschil tussen de huidige oscillatorfrequentie en de gewenste frequentie en produceert een stuurspanning die evenredig is met het verschil.
Een varicap wordt gebruikt om de IF stabiel te houden. De varicap-toepassing produceert hier een schijnbare reactantie, die wordt opgenomen in het oscillatorfrequentiebesturingscircuit. Laten we bijvoorbeeld aannemen dat de IF 10,7 megahertz is en dat de lokale oscillator (LO) de binnenkomende frequentie volgt. Als de LO-uitgang iets in frequentie daalt, zal de IF stijgen. Dit zorgt ervoor dat de uitgang van de discriminator de capacitieve reactantie van de varicap verhoogt, waardoor de oscillatorfrequentie stijgt naar de gewenste waarde. Stel nu dat de LO-uitgang toeneemt. De IF zal dan afnemen. Dit zorgt ervoor dat de discriminatoruitgang de capacitieve reactantie van de varicap verlaagt. Hierdoor zal de oscillatorfrequentie afnemen.
Deze variant van AFC-schakelingen wordt gebruikt in radio-ontvangers, FM-zenders en frequentiesynthesizers om de frequentie stabiel te houden. Het vereist een relatief constante amplitude van het (ontvangen) ingangssignaal. Voor puls-radarsets is deze vorm daarom niet bruikbaar.
Figuur 2: Blokschema van automatische frequentieregeling voor radarset (geval 1).
Figuur 2: Blokschema van automatische frequentieregeling voor radarset (geval 1).
AFC in radarsets
Automatische frequentieregelingscircuits in een niet-coherente of pseudo-coherente radarset maken gebruik van twee verschillende maar gelijkaardige systemen.
- De zender past de frequentie van de ontvanger aan (Figuur 2);
- De ontvangers passen de frequentie van de zender aan (Figuur 3).
Beide systemen houden een monster van het uitgezonden signaal vast met behulp van een richtingskoppelaar tussen de zender en de duplexer. Dit RF-signaal wordt gemengd met de lokale oscillatorfrequentie om een AFC-IF-signaal te vormen. Dit signaal wordt toegepast op een frequentiegevoelige discriminator die een uitgangsspanning produceert die in amplitude en polariteit evenredig is aan elke verandering in de AFC-IF frequentie. Als het IF-signaal op de middenfrequentie van de discriminator ligt, treedt er geen discriminatoruitgang op. De middenfrequentie van de discriminator is in feite een referentiefrequentie voor het IF-signaal. De uitgang van de discriminator levert een stuurspanning om de lokale oscillator op de juiste frequentie te houden.
De lokale oscillator wordt in deze bedrading aangepast aan de actuele zenderfrequentie. Als tweede variant kan de stuurkring de zenderfrequentie regelen in plaats van de LO-frequentie! In dit geval wordt de zenderfrequentie geregeld op de stabielere LO-frequentie.
Figuur 3: Blokschema van automatische frequentieregeling voor radarset (scenario 2).
Figuur 3: Blokschema van automatische frequentieregeling voor radarset (scenario 2).
Geval één is het meest gebruikte systeem in oudere of goedkopere radarsets, waarbij een zelfoscillerende magnetron wordt gebruikt die op een constructief vaste frequentie werkt zonder de mogelijkheid om de frequentie te veranderen. Het tweede geval wordt gebruikt als de microgolfbuis in frequentie kan worden geregeld. Dit wordt vaak mechanisch gedaan, terwijl de geometrische afmetingen van de resonantieholtes de werkfrequentie van de microgolfbuis bepalen.
Volledig coherente radars
Volledig coherente radarsets hebben dergelijke fasen niet nodig. De frequenties die worden gebruikt in zender en ontvanger worden gegenereerd door één mastertimingbron, die zorgt voor de optimale fasecoherentie en een exacte frequentiestabiliteit voor het hele systeem.