Radar z adaptacyjnym przebiegiem sygnału
Rysunek 1: Zmiana częstotliwości modulacji wewnątrzimpulsowej w funkcji czasu, przy czym 100% na osi odciętych oznacza całkowity czas trwania impulsu nadawczego; na osi rzędnych przedstawiono możliwą dewiację częstotliwości modulacji.
Rysunek 1: Zmiana częstotliwości modulacji wewnątrzimpulsowej w funkcji czasu, przy czym 100% na osi odciętych oznacza całkowity czas trwania impulsu nadawczego; na osi rzędnych przedstawiono możliwą dewiację częstotliwości modulacji.
Rysunek 1: Zmiana częstotliwości modulacji wewnątrzimpulsowej w funkcji czasu, przy czym 100% na osi odciętych oznacza całkowity czas trwania impulsu nadawczego; na osi rzędnych przedstawiono możliwą dewiację częstotliwości modulacji.
Co to jest radar z adaptacyjnym przebiegiem sygnału?
Radar z adaptacyjnym przebiegiem sygnału
W radarach z modulacją wewnątrzimpulsową można zastosować swobodnie programowalny generator przebiegu. Za jego pomocą można dynamicznie dostosowywać sygnał nadawczy radaru do aktualnych warunków pracy. Taka zmiana sygnału nadawczego jest określana jako „transmit adaptive” (w przybliżeniu: „adaptacyjny sygnał nadawczy”), natomiast zdolność wykorzystania swobodnie programowalnego przebiegu sygnału zarówno w torze nadawczym, jak i odbiorczym określa się jako „Waveform Agile Radar Processing” (WARP). Możliwość dynamicznej zmiany sygnału nadawczego może zapewnić w aktywnym systemie radarowym takie ulepszenia jak:
- zmniejszenie błędu śledzenia celu,
- poprawa wykrywania celu,
- większa dokładność identyfikacji celu,
- a tym samym większa efektywność wykorzystania sensora.
Radar powinien wykrywać pożądany sygnał echa od celu w środowisku zawierającym różnego rodzaju sygnały zakłócające (zakłócenia od obiektów stałych, zakłócenia powodowane przez zjawiska meteorologiczne oraz zakłócenia aktywne). Dla każdego z tych rodzajów zakłóceń sygnał nadawczy można dostosować w taki sposób, aby filtr dopasowany w odbiorniku wykrywał cel z większym prawdopodobieństwem niż przy zastosowaniu dowolnego standardowego przebiegu sygnału.
Rysunek 1 przedstawia modulację częstotliwości w funkcji czasu dla impulsu nadawczego z modulacją o malejącej częstotliwości, czyli tak zwanego „downchirp”. W przypadku modulacji o rosnącej częstotliwości („upchirp”) należałoby jedynie odwrócić ten rysunek. Liniowa modulacja częstotliwości (LFM), opisana w artykule Kompresja impulsu jako forma niesymetrycznej modulacji częstotliwości, została przedstawiona kolorem niebieskim. Wybrzuszenie czerwonej krzywej, określane jako power FM, może przyjmować różne kształty, które muszą jedynie zostać poprawnie opisane matematycznie, aby można było skutecznie przeprowadzić kompresję impulsu. Dla wykładniczej modulacji częstotliwości (EFM) oraz hiperbolicznej modulacji częstotliwości (HFM) te zależności matematyczne mają już ustalone nazwy.
Do wykrywania celu w środowisku o wyjątkowo silnych zakłóceniach można wykorzystywać kilka różnych przebiegów sygnału nadawczego. Podczas kompresji impulsu logika wyboru („greatest of…”) wybiera ten przebieg sygnału, który zapewnia najlepszy stosunek sygnału użytecznego do sygnału zakłócającego.
Źródło:
Sandeep P. Sira, Antonia Papandreou-Suppappola, and Darryl Morrell:
Dynamic Configuration of Time-Varying Waveforms for Agile Sensing and Tracking in Clutter
IEEE TRANSACTIONS ON SIGNAL PROCESSING, VOL. 55, NO. 7, JULY 2007 page 3207