Radar met adaptieve golfvorm
Afbeelding 1: Frequentieverandering van een intrapulsmodulatie als functie van de tijd, waarbij 100% op de horizontale as de volledige duur van de zendpuls voorstelt; op de verticale as wordt de mogelijke frequentiezwaai van de modulatie weergegeven.
Afbeelding 1: Frequentieverandering van een intrapulsmodulatie als functie van de tijd, waarbij 100% op de horizontale as de volledige duur van de zendpuls voorstelt; op de verticale as wordt de mogelijke frequentiezwaai van de modulatie weergegeven.
Afbeelding 1: Frequentieverandering van een intrapulsmodulatie als functie van de tijd, waarbij 100% op de horizontale as de volledige duur van de zendpuls voorstelt; op de verticale as wordt de mogelijke frequentiezwaai van de modulatie weergegeven.
Wat is een radar met adaptieve golfvorm?
Radar met adaptieve golfvorm
Bij radars met intrapulsmodulatie kan een vrij programmeerbare golfvormgenerator worden gebruikt. Daarmee kan het uitgezonden signaal van de radar dynamisch worden aangepast aan de actuele gebruiksomstandigheden. Een dergelijke variatie van het uitgezonden signaal wordt “transmit adaptive” genoemd, ongeveer „adaptief zendsignaal”, terwijl het vermogen om deze vrij programmeerbare signaalvorm zowel in het zend- als in het ontvangstpad te benutten “Waveform Agile Radar Processing” (WARP) wordt genoemd. Deze mogelijkheid om het uitgezonden signaal dynamisch te variëren kan in een actief radarsysteem prestatieverbeteringen opleveren zoals:
- een kleinere fout bij het volgen van het doel,
- een verbeterde doeldetectie,
- een hogere nauwkeurigheid bij de doelidentificatie,
- en daardoor een efficiënter gebruik van de sensor.
Een radar moet het gewenste echosignaal van een doel kunnen detecteren in een omgeving met uiteenlopende stoorsignalen (clutter van vaste doelen, storingen door weersverschijnselen en actieve storingen). Voor elk van deze storingen kan het uitgezonden signaal zo worden aangepast dat een aangepast filter in de ontvanger het doel met een grotere waarschijnlijkheid detecteert dan met een willekeurige standaardgolfvorm.
Afbeelding 1 toont de frequentiemodulatie als functie van de tijd voor een zendpuls met neerwaartse modulatie, de zogenaamde “downchirp”. Voor opwaartse modulatie (“upchirp”) hoeft deze afbeelding alleen te worden gespiegeld. De lineaire frequentiemodulatie (LFM), zoals beschreven in het artikel Pulscompressie als een vorm van niet-symmetrische frequentiemodulatie, is in blauw weergegeven. De kromming van de rode curve, aangeduid als power FM, kan verschillende vormen aannemen, die alleen wiskundig correct moeten worden beschreven om de pulscompressie effectief uit te voeren. Voor exponentiële frequentiemodulatie (EFM) en hyperbolische frequentiemodulatie (HFM) zijn deze wiskundige afhankelijkheden al benoemd.
Om een doel in een omgeving met extreem sterke storingen te detecteren, kunnen meerdere vormen van het uitgezonden signaal worden gebruikt. Bij de pulscompressie wordt vervolgens met een selectielogica (“greatest of…”) de signaalvorm gekozen die de beste verhouding tussen nuttig signaal en stoorsignaal heeft.
Referentie:
Sandeep P. Sira, Antonia Papandreou-Suppappola, and Darryl Morrell:
Dynamic Configuration of Time-Varying Waveforms for Agile Sensing and Tracking in Clutter
IEEE TRANSACTIONS ON SIGNAL PROCESSING, VOL. 55, NO. 7, JULY 2007 page 3207