Systemy wspomagania kierowcy
z tyłu
kolizją
z tyłu
Ostrzeganie o opuszczeniu pasa ruchu
asystent
parkowania
Rysunek 1: Zadania samochodowego systemu radarowego.
z tyłu
kolizją
z tyłu
Ostrzeganie o opuszczeniu pasa ruchu
asystent
parkowania
Rysunek 1: Zadania samochodowego systemu radarowego.
z tyłu
kolizją
z tyłu
Ostrzeganie o opuszczeniu pasa ruchu
asystent
parkowania
Rysunek 1: Zadania samochodowego systemu radarowego.
Systemy wspomagania kierowcy
Systemy wspomagania kierowcy (Automotive Radar) wykorzystują czujniki optyczne i/lub radarowe do rozpoznawania otoczenia. Mogą również bezpośrednio oddziaływać na układy regulacji samochodu, na przykład uruchamiając hamowanie awaryjne.
Dla przypomnienia: radar działa w każdych warunkach pogodowych, takich jak deszcz czy mgła. Radar może również przenikać przez niektóre przeszkody ograniczające widoczność, jak krzewy lub wysoka trawa. Podczas gdy kierowca może patrzeć tylko w jednym kierunku, w pojeździe można zainstalować różne urządzenia radarowe dla każdego kierunku, które pracują jednocześnie. Wyniki ich obserwacji mogą być wyświetlane na wyświetlaczu przeziernym (Head-up-Display, HUD).
Technologia ta wykorzystuje kilka radarów FMCW z dynamicznie dostosowywanymi charakterystykami antenowymi. Najnowocześniejsze urządzenia mogą nawet, podobnie jak radar bistatyczny, dodatkowo analizować sygnały nadawcze i echa pochodzące od innych pojazdów. Takie systemy są często łączone z dodatkowymi czujnikami, takimi jak kamery lub lasery.
Urządzenia radarowe pracują na częstotliwości 24 GHz (pasmo K), 76 GHz lub 96 GHz (pasmo W). W zależności od konkretnego zadania radar jest albo czystym radarem FMCW, albo, dla większych odległości, radarem FMiCW. Radary te wykorzystują najczęściej anteny grupowe z różnymi punktami zasilania sygnałem wysokiej częstotliwości. Każdy punkt zasilania daje inną charakterystykę antenową z innym kierunkiem wiązki głównej. Za pomocą przełącznika z diodami PIN wybierane są różne punkty zasilania. Dzięki temu charakterystykę antenową można bardzo szybko przełączać, czyli sterować nią elektronicznie, i w ten sposób dwuwymiarowo przeszukiwać przestrzeń w kierunku jazdy.
Radar „Distronic“
Rysunek 2: Czujnik radarowy DISTRONIC za gwiazdą Mercedesa
Nieco starszy radar „Distronic“ jest asystentem hamowania. Trzy zespoły nadawczo-odbiorcze kompaktowej anteny radarowej „Distronic“ stale emitują sygnały i obserwują ruch drogowy w odległości do 150 metrów. Gdy impulsy radarowe napotkają przeszkodę, zostają odbite i zmieniają swoją częstotliwość. Na podstawie tej zmiany częstotliwości (efekt Dopplera) komputer „Distronic“ oblicza względną prędkość między pojazdami, natomiast ich odległość wynika z czasu propagacji odbitych sygnałów.
Adaptive Cruise Control
Adaptive Cruise Control (ACC) utrzymuje nie tylko prędkość jak zwykły tempomat, lecz również zadaną odległość od pojazdu jadącego z przodu. Jeśli pojazd z przodu hamuje, własny pojazd również zwalnia, a następnie automatycznie ponownie przyspiesza. Najbardziej zaawansowane współczesne systemy mogą także samodzielnie ruszyć ponownie w ruchu Stop-and-Go. Oprócz większego komfortu tempomat regulujący odstęp zapewnia dodatkowy wzrost bezpieczeństwa.
Enhanced Synthetic Vision Radar
Systemy Enhanced Vision (EVS) lub Synthetic Vision (SVS) wyświetlają na ekranie o wysokiej rozdzielczości obraz generowany komputerowo, tworzony na podstawie różnych źródeł informacji, takich jak radar, kamera podczerwieni i system nawigacyjny (GPS). Obszary zagrożenia wykryte przez system są specjalnie oznaczane liniami lub symbolami, bez ograniczania bezpośredniej widoczności. Wyświetlacz jest albo przezroczysto zintegrowany z przednią szybą, albo, jako tańsze rozwiązanie, umieszczony na półprzezroczystej płytce zamontowanej przed nią, dzięki czemu kierowca nie musi odrywać wzroku od drogi, aby obserwować wskazania przyrządów.
Samochód bez kierowcy
W tym przypadku radar zapewnia pełną obserwację dookólną 360°, łączy swoje dane z obrazami z kamery o wysokiej rozdzielczości oraz z GPS i prowadzi pojazd całkowicie automatycznie w ruchu drogowym. Także tutaj pojazd, podobnie jak początkujący kierowca, musi zdać egzamin uprawniający do prowadzenia.
Niestety istnieje niewielka szansa na dopuszczenie takiej autonomicznej jazdy w Europie. Według amerykańskiego pisarza Mark Twain istnieje bowiem siła, która stoi za tronem i ponad nim: towarzystwa ubezpieczeniowe. Jeśli taki samochód bez kierowcy spowoduje wypadek – kto ponosi winę? I czyje ubezpieczenie ma za niego zapłacić? Dlatego w przypadku w pełni autonomicznej jazdy („Full Self-Driving“, FSD) podejmuje się ogromny wysiłek, aby kontrolować, czy kierowca skupia uwagę na ruchu drogowym, tak aby w razie potrzeby mógł interweniować albo mógł zostać pociągnięty do odpowiedzialności za ewentualny wypadek.