Rijassistentiesystemen
verkeer achter
aanrijding
van achteren
Waarschuwing bij verlaten rijstrook
aan de
achterzijde
Figuur 1: Taken van het automobielradarsysteem.
verkeer achter
aanrijding
van achteren
Waarschuwing bij verlaten rijstrook
aan de
achterzijde
Figuur 1: Taken van het automobielradarsysteem.
verkeer achter
aanrijding
van achteren
Waarschuwing bij verlaten rijstrook
aan de
achterzijde
Figuur 1: Taken van het automobielradarsysteem.
Rijassistentiesystemen
Rijassistentiesystemen (Automotive Radar) gebruiken optische en/of radarsensoren om de omgeving waar te nemen. Ze kunnen ook rechtstreeks ingrijpen in de regelsystemen van een auto, bijvoorbeeld door een noodremming uit te voeren.
Ter herinnering: radar werkt onder alle weersomstandigheden, zoals regen of mist. Radar kan ook door bepaalde zichtbelemmeringen heen waarnemen, zoals struiken of hoog gras. Terwijl de bestuurder slechts in één richting kan kijken, kunnen in het voertuig voor elke richting verschillende radarsystemen worden geïnstalleerd, die allemaal gelijktijdig werken. Hun waarnemingsresultaten kunnen op een head-updisplay (Head-up-Display, HUD) worden weergegeven.
De techniek bestaat uit meerdere FMCW-radars met telkens dynamisch aangepaste antennediagrammen. De modernste systemen kunnen zelfs, zoals bij een bistatische radar, ook de uitgezonden signalen en echosignalen van andere voertuigen analyseren. Dergelijke systemen worden vaak gecombineerd met extra sensoren, zoals camera's of lasers.
De radars werken op een frequentie van 24 GHz (K-band), 76 GHz of 96 GHz (W-band). Afhankelijk van de specifieke taak is de radar een zuivere FMCW-radar of, voor grotere afstanden, een FMiCW-radar. Deze radars gebruiken meestal groepsantennes met verschillende voedingspunten voor de hoogfrequente signalen. Elk voedingspunt resulteert in een ander antennediagram met een andere richting van de hoofdbundel. Met een PIN-diodenschakelaar worden verschillende voedingspunten geselecteerd. Daardoor kan het antennediagram zeer snel worden omgeschakeld, dus elektronisch worden gestuurd, en zo de ruimte in de rijrichting tweedimensionaal aftasten.
„Distronic“-radar
Figuur 2: DISTRONIC-radarsensor achter de Mercedes-ster
De wat oudere „Distronic“-radar is een remassistent. De drie zend- en ontvangsteenheden van de compacte „Distronic“-radarantenne zenden voortdurend signalen uit en registreren het verkeer tot op een afstand van 150 meter. Wanneer de radarpulsen een obstakel treffen, worden ze gereflecteerd en verandert hun frequentie. Uit deze frequentieverandering (Dopplereffect) berekent de „Distronic“-computer de relatieve snelheid tussen de voertuigen, terwijl hun onderlinge afstand wordt bepaald uit de looptijd van de gereflecteerde signalen.
Adaptive Cruise Control
Adaptive Cruise Control (ACC) houdt niet alleen de snelheid constant zoals een gewone cruisecontrol, maar ook de ingestelde afstand tot het voorliggende voertuig. Als het voertuig ervoor afremt, vertraagt het eigen voertuig eveneens, en het versnelt ook weer automatisch. De meest geavanceerde systemen van tegenwoordig kunnen in Stop-and-Go-verkeer ook zelfstandig weer optrekken. Naast meer comfort biedt de afstandsregelende cruisecontrol ook extra veiligheid.
Enhanced Synthetic Vision Radar
Enhanced-Vision-systemen (EVS) of Synthetic-Vision-systemen (SVS) tonen op een beeldscherm met hoge resolutie een door de computer gegenereerd beeld, dat wordt samengesteld uit verschillende informatiebronnen zoals radar, infraroodcamera en navigatiesysteem (GPS). Gevaarlijke gebieden die door het systeem worden herkend, worden met lijnen of symbolen speciaal gemarkeerd zonder het directe zicht te beperken. Dit beeldscherm is ofwel transparant in de voorruit geïntegreerd, of als goedkopere oplossing op een halfdoorzichtige plaat ervoor gemonteerd, zodat de bestuurder zijn blik niet van de weg hoeft af te wenden om de aanwijzingen van de instrumenten te kunnen volgen.
Auto zonder bestuurder
Hier biedt de radar een volledig rondomzicht van 360°, combineert zijn gegevens met de beelden van een camera met hoge resolutie en met GPS en leidt het voertuig volledig automatisch door het verkeer. In dit geval moet het voertuig, net als een beginnende bestuurder, eveneens een rijvaardigheidsexamen afleggen.
Helaas is er nauwelijks kans dat een dergelijke autonome rijfunctie in Europa wordt toegelaten. Volgens de Amerikaanse schrijver Mark Twain bestaat er namelijk een macht die achter en boven de troon staat: de verzekeringsmaatschappijen. Als zo'n auto zonder bestuurder een ongeval veroorzaakt – wie is dan schuldig? En welke verzekering moet daarvoor betalen? Daarom wordt voor volledig autonoom rijden („Full Self-Driving“, FSD) enorme inspanning geleverd om te controleren of de bestuurder zijn aandacht op het verkeer gericht houdt, zodat hij indien nodig corrigerend kan ingrijpen of bij een mogelijk ongeval aansprakelijk kan worden gesteld.