AN/APS-27
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: AN/APS-27 ile donatılmış Douglas RB-66
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 9 310 … 9 330 MHz
(X-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | 775, 195, 2k ya da 300 Hz |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | 0,7 … 1,2 µs |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 100 kW |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 170 NM (≙ 320 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | |
| Işın demet açısı: | |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/APS-27
AN/APS-27 „Firefly“ radarı 1950 li yılların ikinci yarısında geliştirilen ve Boeing B-52 Stratofortress, Douglas RB-66 Destroyer, Lockheed C-130 Hercules ve Boeing C-135 Stratolifter uçaklarının burun alt yarısına yerleştirilen X-bandında (IEEE tanımlaması) ya da I-bandında (NATO tanımlaması) çalışan bir keşif radarıydı.
Bu radar hareketli hedefleri algılayan bir sözde evreuyumlu radardı. Başlangıçta bir cıva gecikme hattı, daha sonra sabit hedef parazitlerini ortadan kaldırmak ve PPI-ekrandı yalnızca hareketli araçlardan gelen yankıları görüntülemek için bir depolama tüpü kullandı. Verici 4J52 tipi bir magnetrondan oluşuyordu; modülatörde ise 5C22 tipi hidrojen dolu bir tiratron kullanılıyordu.