Mk. 35
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: Mk. 35
(Source: Wikipedia, User:Stan Shebs)
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 8,5 … 9,6 GHz
(pasma X) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 3 kHz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0,1 … 0,15 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 50 kW |
| Moc średnia: | 275 W |
| Zasięg instrumentalny: | 14 NM (≙ 26 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | 9 m |
| Szerokość wiązki anteny: | 2° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
Mk. 35
Radar Mark 35 to radar kierowania ogniem działający w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub I (oznaczenie NATO) dla systemu kierowania ogniem ciężkich dział automatycznych Mark 56. Zapewnia on systemowi sterowania napięcia błędów w zakresie zasięgu, kąta przechylenia i kąta elewacji, tworząc w ten sposób w pełni automatyczny system śledzenia celu.
Radar wykorzystuje spiralne skanowanie przestrzeni do wyszukiwania celów i skanowanie stożkowe do automatycznego śledzenia. Antena paraboliczna o średnicy 46 cali (≙ cm) zapewnia zysk anteny 37,5 dBi. Jest ona zasilana przez przewracający się Cutler feed. Nadajnik wykorzystuje chłodzony powietrzem, mechanicznie przestrajany magnetron typu 2J51.
Pierwszy radar Mark 35 został dostarczony w sierpniu 1945 roku. Ten typ radaru został później przemianowany na AN/SPG-35.