SON-9
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: SON-9
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 2 700 … 2 860 MHz
(S-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 1 875 Hz |
| Pulsduur (τ): | 0,5 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 250 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 60 km |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SON-9
De SON-9 „Grom-2“ (afkorting van het Russische Stantsiya Orudiynoy Navodki - Richtstation voor kanonnen, Cyrillisch: Станция Орудийной Наводки, СОН-9 «Гром-2», NATO-aanduiding: Fire Can) was een S-band doelvolgingsradar voor vuurleiding van een batterij luchtafweergeschut. De parabolische antenne had een diameter van 1,5 m. Hij was iets kleiner dan zijn voorganger, de SON-4, waardoor het bereik iets verslechterde.
De radar werd ontwikkeld in 1955 en maakte deel uit van de bewapening van het Sovjetleger tot ongeveer 1980.