www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AR-15

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: AR-15 na lotnisku w Bournemouth
(50°46’59.2" N   1°50’35.1" W)

Rysunek 1: AR-15 na lotnisku w Bournemouth
(50°46’59.2" N   1°50’35.1" W)

Specyfikacja techniczna
Pasmo częstotliwości: pasma S
Okres powtarzania impulsów:  
Częstotliwość powtarzania impulsów:  
Szerokość impulsu (τ):  
Czas odbioru sygnału echa:  
Czas zwrotu:  
Moc impulsowa: 2 × 600 kW
Moc średnia:  
Zasięg instrumentalny: 80 NM (≙ 150 km)
Rozróżnialność w odległości:  
Dokładność / Błąd określania:  
Szerokość wiązki anteny: 1,4°
Liczba ech odebranych - sondowań: 15 min⁻¹
Liczba obrotów anteny radaru:  
MTBCF:  
MTTR:  

AR-15

AR-15 był radarem kontroli ruchu lotniczego pracującym w paśmie S z dywersyfikacją częstotliwości. Nadajnik wykorzystywał przestrajalne magnetrony MG5237A.

Modernizacja do typu AR-15-2 obejmowała drugi kanał odbiorczy do odbioru na dużych wysokościach z pasywną klaksonową anteną i adapterem do kabla koncentrycznego. Wzór anteny tego kanału znajdował się około 5° powyżej poprzedniej tuby i zmniejszał wpływ stałych celów. Na wejściu odbiornika znajdował się niskoszumowy parametryczny przedwzmacniacz RF o współczynniku szumów poniżej 2,5 dB. Ta modernizacja zwiększyła zasięg z 60 do 80 mil morskich.

Radar został wprowadzony do służby na początku lat 70-tych. Łącznie wyprodukowano około 55 radarów tego typu, a niektóre z nich pozostawały w służbie do połowy lat 90-tych. Ostatni z nich nadal znajduje się na lotnisku Cambridge (52°12’03.1" N   0°10’39.5" E)[1] W niedalekiej przyszłości zostanie on zastąpiony przez Thales Star NG .[1]

Źródło: