AN/FPQ-11
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 2 700 … 2 900 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 410, 512, 585 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 0;25 or 0,8 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 550 … 850 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 1 828 km |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 1,8° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/FPQ-11
AN/FPQ-11 (często mylony z AN/SPQ-11) był prototypem radaru meteorologicznego służącego do śledzenia celów i pomiarów, działającego w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub paśmie E (oznaczenie NATO), przeznaczonym do pomiaru trajektorii lotu rakiet meteorologicznych w ramach przygotowań do startów międzyplanetarnych statków kosmicznych.
Radar został opracowany na bazie radaru AN/MPS-19. Wykorzystywał on znacznie większą antenę paraboliczną o średnicy 14 stóp (≙ 4,27 m) i skanowanie stożkowe, znacznie dokładniejszy mechanizm obrotowy cokołu (dokładność: ± 0,15 miliradianów) oraz nowe odbiorniki parametryczne o maksymalnej czułości (MDS) wynoszącej −115 dBm. Wyświetlanie sygnału echa i aktywnych odpowiedzi transpondera w rakietach odbywało się na trzech ekranach wskaźników typu „A” o średnicy 5 cali (≙ 12,7 cm).
Źródło:
- NASA CONTRACTOR REPORT, NASA CR 1529, Part 2, Page 112 and 117