Radar śledzący
Radar śledzący (ang. Tracking Radar) to specjalny rodzaj radaru, który po wykryciu określonego celu śledzi go w sposób ciągły. Główny wiązek diagramu antenowego jest wtedy skierowany tylko w tym jednym kierunku. Ciągle mierzy pozycję (odległość, kąt i w razie potrzeby również prędkość) pojedynczego obiektu, różniąc się tym samym od radaru rozpoznawczego i celowniczego, który przeszukuje większą przestrzeń w poszukiwaniu potencjalnych celów.
Rysunek 1: W przypadku skanowania stożkowego diagram anteny obraca się wokół osi centralnej.
Specjalne radary śledzące cele różnią się w zależności od zastosowanej technologii na:
- radary z skanowaniem stożkowym i
- radary z antena monopulsowa.
Rysunek 2: Zasada działania anteny monopulsowej z kanałem sumującym i różnicowym.
Nowocześniejsze wojskowe radary wielofunkcyjne z antena fazowa i szybką częstotliwością odświeżania danych mogą jednocześnie wyszukiwać i śledzić cele. Obecnie jest to standard, ale w przeszłości określano to specjalną cechą jakościową Track-while-Scan (śledzenie celu podczas wyszukiwania celu).
Radary śledzące cele są stosowane głównie w obronie powietrznej do zwalczania wrogich środków ataku. Ich zasięg jest wtedy dostosowany do zasięgu środków zwalczania (rakiety, artyleria rurowa). Radary śledzące cele o bardzo dużym zasięgu mają znaczenie w pomiarach orbit satelitów oraz wykrywaniu i pomiarach śmieci kosmicznych.