Radar instrumentacyjny
Rysunek 1: Przykład radaru instrumentacyjnego, RIR 761
Radar instrumentacyjny
Radar instrumentacyjny to wyspecjalizowany system radarowy, który jest zwykle używany do przeprowadzania precyzyjnych pomiarów i monitorowania, szczególnie w zastosowaniach naukowych, technicznych i wojskowych. Jest to precyzyjny przyrząd pomiarowy zaprojektowany specjalnie do bardzo dokładnego wykrywania i monitorowania trajektorii, prędkości, odległości i położenia poruszających się obiektów, takich jak pociski rakietowe, samoloty, drony, satelity lub śmieci kosmiczne. W związku z tym są one często wykorzystywane w ośrodkach badawczych do towarzyszenia testom i eksperymentom lotniczym.
Główne cechy radaru instrumentacyjnego to
- Precyzyjne pomiary: W przeciwieństwie do systemów radarowych wykorzystywanych w lotnictwie lub wojsku głównie do nadzoru przestrzeni powietrznej i śledzenia celów, radar instrumentacyjny koncentruje się na precyzyjnym rejestrowaniu parametrów fizycznych. Na przykład mierzy dokładną pozycję, prędkość i przyspieszenie obiektu w czasie w celu obliczenia pełnego toru lotu.
- Telemetria i maksymalny zasięg: Te systemy radarowe mają zwykle bardzo duży zasięg, który rozciąga się w przestrzeń kosmiczną. Można je łączyć z innymi czujnikami i systemami telemetrycznymi w celu gromadzenia kompleksowych danych, takich jak warunki środowiskowe, prędkość i odległość. Podczas monitorowania startów satelitów, metoda radarowa ma decydujące zalety, ponieważ metody optyczne zawodzą z powodu silnego zadymienia i odblasków od wiązki ognia.
- Zakresy częstotliwości: Radary instrumentacyjne zwykle wykorzystują niższe częstotliwości nośne z pasma UHF do pasma L, aby umożliwić większy maksymalny zasięg. W rzadkich przypadkach wyższe częstotliwości aż do pasma X są również używane dla krótszych zasięgów. Niektóre radary instrumentacyjne działają w dwóch zakresach częstotliwości jednocześnie, aby móc skompensować efekty dyfrakcji i opóźnienia propagacji w jonosferze lub umożliwić wizualizację odbijających się obiektów za pomocą wyższych częstotliwości, a tym samym wyższej rozdzielczości.
- Śledzenie i pozyskiwanie danych: Starsze radary instrumentacyjne mogą bardzo precyzyjnie śledzić tylko jeden cel za pomocą skanowania konicznego , podczas gdy inne wykorzystują metodę anteny monopulsowej i mogą śledzić kilka obiektów jednocześnie oraz dostarczać szczegółowych danych na temat ich ruchu.
Nadzór w przestrzeni kosmicznej wymaga bardzo dużego zasięgu. Oznacza to, że przy ograniczonej szerokości wiązki anteny można osiągnąć jedynie niewystarczającą dokładność pomiaru kąta. W tym przypadku dokładna pozycja jest obliczana poprzez jednoczesny pomiar odległości z różnych lokalizacji z późniejszą multilateracją.
Zastosowania:
- Radary instrumentacyjne są wykorzystywane na poligonach testowych do monitorowania testów rakiet i systemów uzbrojenia. Mogą one śledzić trajektorię pocisku lub samolotu w czasie rzeczywistym i dostarczać bardzo precyzyjnych danych do analizy zachowania w locie.
- W nauce wykorzystywane są na przykład do monitorowania startów satelitów lub misji kosmicznych.
- W sektorze wojskowym radary instrumentacyjne były wykorzystywane do rozpoznawania ataków wroga za pomocą pocisków międzykontynentalnych w odpowiednim czasie i do podejmowania środków zaradczych. Zadanie to zostało w dużej mierze przejęte przez rozpoznanie satelitarne. Większość z tych radarów została zmodernizowana i przejęła zadania cywilne.
- Monitorowanie orbit zanieczyszczonych śmieciami kosmicznymi umożliwia wybór trajektorii, które pozwalają uniknąć kolizji z takimi śmieciami kosmicznymi. W tym celu działają trzy tak zwane kompleksy głębokiego kosmosu, które są szeroko rozmieszczone na powierzchni Ziemi i przekazują swoje dane na temat trajektorii śmieci kosmicznych do NASA.