www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Radar wtórny

Międzynarodowa Organizacja Lotnictwa Cywilnego (ICAO)

Standaryzacja formatów zapytań

W klasycznym, konwencjonalnym systemie SSR (czyli bez Mode S lub Mode 4) cel zapytania jest bardzo prosty: na ekranie ma zostać wyświetlona identyfikacja celu. (Innymi słowy: „Kim jesteś?”) Ponieważ większość radarów kontroli ruchu lotniczego nadal jest radarami dwuwymiarowymi, generowane jest drugie zapytanie dotyczące wysokości lotu, aby uzyskać współrzędne trójwymiarowe. („Na jakiej wysokości lecisz?”) Te różne rodzaje zapytań określane są jako Mode (ang. MODE of operation). Transponder znajdujący się na pokładzie statku powietrznego odpowiada odpowiednim Code.

Problem polega na zorganizowaniu współpracy pomiędzy interrogatorem na ziemi a transponderem znajdującym się w statku powietrznym. Każdy parametr zapytania musi być dokładnie zdefiniowany. W przypadku wyłącznie wojskowego wykorzystania systemu nie jest to skomplikowane, ponieważ radar wtórny i transponder pochodzą zazwyczaj od tego samego krajowego producenta. Jednak w międzynarodowym ruchu lotniczym, gdzie radary i transpondery różnych producentów muszą współpracować ze sobą, konieczna jest ścisła standaryzacja. Klasyczny standard oznaczony jest jako MK X - A (wymawiane „Mark ten A”).

Standard: ICAO Annex 10

ICAO ANNEX 10 AERONAUTICAL TELECOMMUNICATIONS
w tym dokumencie zdefiniowano standard techniczny lotnictwa cywilnego.
Tom (VOLUME) IV jest poświęcony wyłącznie systemom SSR.
Dokument publikowany jest na stronie internetowej ICAO: http://www.icao.int/

Manual on Mode S Specific Services (Doc 9688)
wydanie 1, 1997 r., 88 stron
publikowane w języku angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim.
Numer publikacji 9688

Podręcznik procedur radaru wtórnego (Doc 9684)
wydanie 1, 1997 r., 193 strony
publikowane w języku angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim.
Numer publikacji 9684

Tom IV (Surveillance Radar and Collision Avoidance Systems)
wydanie 2, obejmuje zmiany 1–73, 204 strony
publikowane w języku angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpańskim.
Numer publikacji AN10-4

Zastosowanie radaru wtórnego stało się bardzo powszechne. Jednak gwałtowny wzrost ruchu lotniczego ujawnił pewne ograniczenia systemowe, co doprowadziło do opracowania nowego standardu, znanego jako Mode S (od „Mode Select”), który stał się podstawą standardu Mark Ⅻ („Mark twelve”). Dzięki 24-bitowemu adresowaniu stosowanemu w Mode S każdemu statkowi powietrznemu można przypisać unikatowy identyfikator (spośród 16 777 214 możliwych). Adresowanie Mode S zostało opisane w dokumencie ANNEX 10 Volume III Chapter 9 (od poprawki 71).