Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO)
Standaardisatie van de ondervragingsformaten
Bij de klassieke, conventionele SSR (dus zonder Mode S of Mode 4) is het doel van de ondervraging heel eenvoudig: op het beeldscherm moet de identificatie van het doel zichtbaar zijn. (De vraag luidt dus ongeveer: „Wie ben je?“) Omdat de meeste luchtverkeersleidingsradars nog steeds tweedimensionale radars zijn, wordt een tweede ondervraging naar de vlieghoogte gegenereerd om driedimensionale coördinaten te verkrijgen. („Op welke vlieghoogte bevind je je?“) Deze verschillende soorten ondervragingen worden Mode (Engels: MODE of operation) genoemd. De transponder in het vliegtuig antwoordt met een Code.
Het probleem bestaat erin de samenwerking tussen de interrogator op de grond en de transponder in het vliegtuig te organiseren. Elke ondervragingsparameter moet nauwkeurig worden gedefinieerd. Bij uitsluitend militair gebruik van het systeem is dat niet ingewikkeld, omdat secundaire radar en transponder meestal van dezelfde nationale fabrikant afkomstig zijn. Bij internationaal, wereldwijd gebruik, waarbij radars en transponders van verschillende fabrikanten met elkaar moeten communiceren, is echter een strikte standaardisatie noodzakelijk. De klassieke standaard staat bekend als MK X - A (uitgesproken als „Mark ten A“).
De standaard: ICAO Annex 10
ICAO ANNEX 10 AERONAUTICAL TELECOMMUNICATIONS
in dit document is de technische standaard voor de burgerluchtvaart vastgelegd.
Deel (VOLUME) IV is speciaal gewijd aan SSR-systemen.
Het document wordt gepubliceerd op de website van de ICAO:
http://www.icao.int/
Manual on Mode S Specific Services (Doc 9688)
1e uitgave, 1997, 88 pagina's
verschijnt in het Engels, Frans, Russisch en Spaans.
Bestelnummer 9688
Handleiding voor secundaire radarprocedures (Doc 9684)
1e uitgave, 1997, 193 pagina's
verschijnt in het Engels, Frans, Russisch en Spaans.
Bestelnummer 9684
Deel IV (Surveillance Radar and Collision Avoidance Systems)
2e uitgave, inclusief wijzigingen 1–73, 204 pagina's
verschijnt in het Engels, Frans, Russisch en Spaans.
Bestelnummer AN10-4
Het gebruik van de secundaire radar is zeer wijdverbreid geworden. Door de snelle groei van het luchtverkeer maakten enkele systeemgebonden beperkingen echter een herziening van de standaard noodzakelijk. Deze nieuwe standaard werd bekend als Mode S (van „Mode Select“) en leidde tot de ontwikkeling van de Mark Ⅻ-standaard („Mark twelve“). Dankzij de 24-bits adressering die bij Mode S wordt gebruikt, kan aan elk vliegtuig een unieke identificatie worden toegewezen (uit in totaal 16.777.214 mogelijke adressen). De Mode S-adressering is beschreven in ANNEX 10 Volume III Chapter 9 (vanaf wijziging 71).