Ondervragingsformaten
Het ondervragingsformaat van de secundaire radar volgens de Mark Ⅹ-standaard (ook wel Uplink-formaat genoemd) is relatief eenvoudig. De codering van de ondervraging bestaat uit twee pulsen (P1 en P3), elk met een duur van 0,8 µs en met een nauwkeurig gedefinieerde tijdsafstand. Deze tijdsafstand bepaalt de ondervragingsmodus, zoals weergegeven in de onderstaande tabel.
| Modus | Afstand tussen P1 - P3 |
Ondervragingsmodus | |
| militair | civiel | ||
| 1 | 3 (±0.2) µs | Militaire identificatie Ondersteunt slechts 32 verschillende codes (hoewel technisch ook 4096 codes mogelijk zijn). Normaal gesproken bevatten deze codes informatie over de inzet, de taak en het type van het vliegtuig. In vredestijd wordt deze modus nauwelijks gebruikt. | |
| 2 | 5 (±0.2) µs | Militaire identificatie Mode 2 bevat 4096 verschillende codes voor militaire toepassingen (net als Mode A). Normaal gesproken wordt hiermee de individuele militaire identificatie van het vliegtuig verzonden. | |
| 3 | A | 8 (±0.2) µs | Civiele / militaire identificatie Bevat 4096 verschillende codes voor civiele en militaire toepassingen. Dit was de meest gebruikte modus vóór de invoering van Mode S. Oorspronkelijk bedoeld als individuele identificatiecode, maar daarvoor is deze tegenwoordig niet meer toereikend. |
| B | 17 (±0.2) µs | niet gebruikt | |
| C | 21 (±0.2) µs | Barometrische vlieghoogte Mode C verzendt de barometrische vlieghoogte (boven een bepaalde hoogte echter slechts als benaderde waarde). | |
| D | 25 (±0.2) µs | niet gebruikt | |
Tabel 1: Ondervragingsformaten volgens de Mark Ⅹ-standaard