Doelherkenning
Figuur 1: Blokschema met signaalstroom in de automatische doelherkenningssectie
Detector
I-kanaal
Q-kanaal
algoritme
Detector
Extractor
Processor
Combiner
verschillende primaire
en secundaire radars
frequentie
video
video
(realtime)
Figuur 1: Blokschema met signaalstroom in de automatische doelherkenningssectie
Doelherkenning
Een signaalmengsel van doelsignalen, ruis en diverse stoorsignalen is aanwezig aan de uitgang van de ontvanger. Zelfs na onderdrukking van een vast doel zijn er nog resten van interferentie door het weer en een vast doel en zijn de doelpulsen onderhevig aan verschillende amplitudeschommelingen. Doelkarakterherkenning moet de locatie van het doel bepalen uit de ruis en rommel met een laag maar constant percentage valse alarmen (CFAR).
Vóór de I&Q fasedetector zijn de echosignalen nog steeds aanwezig als een signaal in de intermediaire frequentie (IF). Na de fasedetector worden de I- en Q-componenten afzonderlijk verwerkt. Het signaal is nu een bipolair videosignaal. De MTI-verwerking (indicatie van bewegende doelen) moet nu hier plaatsvinden. Na de MTI-verwerking worden beide componenten weer gecombineerd tot een nu unipolaire video. Dit kan worden gedaan met behulp van een trigonometrische benadering van de vergelijking van Pythagoras of een berekening met het CORDIC algoritme. Nu kunnen de gegevens bijvoorbeeld worden gedigitaliseerd, hoewel dit ook direct na de fasedetector in andere radarapparaten en direct na de antenne in digitale ontvangers kan gebeuren.
De signalen worden nu vergeleken met verschillende drempelwaarden in de doeldetector. Dit bepaalt het percentage vals alarm en de detectiekans van het radarapparaat. Als de echopulsen een drempelwaarde overschrijden, wordt deze puls op ware grootte doorgestuurd. Deze puls wordt een “hit” genoemd. Deze puls bevat alleen informatie over de signaalamplitude en eventuele aanvullende informatie (bijv. welke filter werd toegepast). Tot dit punt vinden alle processen binnen de radareenheid nog steeds plaats in (ongeveer) real-time. Eventuele interne propagatietijden zijn nog steeds kort en hetzelfde voor elk doel. Deze pulsen hebben nog geen directe coördinaten. Ze zijn nog steeds gerelateerd aan een pulsperiode. Afhankelijk van de belichtingstijd en het aantal treffers, kan één enkel doel dus een groot aantal treffers genereren. De doelafstand wordt nog steeds gecodeerd in de vertragingstijd ten opzichte van de zendpuls. De zijwaartse hoek is de huidige positie van de antenne.
Deze real-time referentie gaat pas verloren vanaf de plotprocessor. Dit betekent dat de referentie naar de vertragingstijd ten opzichte van de zendpuls en de antennepositie ook verloren gaat. Vanaf dat moment moet de afstand die is berekend uit de vertragingstijd, de zijwaartse hoek en het tijdstip van detectie worden gekoppeld aan het doelkarakter als gegevens.
Detector
I-kanaal
Q-kanaal
algoritme
Detector
Extractor
Processor
Combiner
verschillende primaire
en secundaire radars
frequentie
video
video
(realtime)
Figuur 1: Blokschema met signaalstroom in de automatische doelherkenningssectie