SE
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 3 GHz
(S-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 50 kW |
| Ortalama Güç: | |
| Aletli menzil: | 12 NM (≙ 22 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | ± 100 m; ± 2° |
| Işın demet açısı: | |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SE
SE, S-bandında (IEEE tanımı) veya E/F-bandında (NATO tanımlaması) çalışan, küçük gemeler için tasarlanmış bir deniz keşif ve seyir radarıydı.
Anten, 58½ inç (≙ 1,5 m) genişliğinde, köşeleri yuvarlatılmış bir parabolik reflektörden dik açılı bir kesitten oluşuyordu ve bir fan pervanesi oluşturuyordu. Radar, bir A-Scope ile donatılmıştı ve tanımlama sorgulama cihazları (IFF) için arayüzlere sahipti. Vericide bir magnetron kullanılıyordu.
Radar yaklaşık 1943 yılında geliştirildi ve Pasifik savaş sahnesinde yardımcı gemilerde kullanıldı.