SJ
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SJ
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 3 000 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 1 350 … 1 650 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 1 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 30 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 15 NM (≙ 28 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 5° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SJ
SJ był radarem służącym do rozpoznania morskiego i naprowadzania torped dla okrętów podwodnych, działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub w paśmie E/F (oznaczenie NATO).
Wersje:
- SJ: ręcznie sterowany mechanizm obrotowy z jednym tylko wskaźnikiem typu „A” z główną i dokładną skalą (wskaźniki zasięgu dla 10 NM i 30 NM).
- SJ-a: zmodyfikowana w terenie wersja SJ z wskaźnikiem typu „P” oraz innymi ulepszeniami i funkcją automatycznego wyszukiwania. Sterowanie obrotem posiada więcej funkcji do regulacji zmiennych prędkości obrotowych, a zebrane dane mogą być przekazywane bezpośrednio do komputera sterującego torpedami TDC.
- SJ-1: zmiana nadajnika z 30 kW na 50 kW, dzięki czemu sygnał nadawczy uzyskał większą moc; ponadto na maszcie zamontowano nową antenę paraboliczną z szczelinami.
Prototyp radaru SJ został wprowadzony do służby w grudniu 1941 r. Seryjna produkcja radarów SJ rozpoczęła się w czerwcu 1942 r. Modele ST-a i ST-1 były dostępne mniej więcej od maja 1945 r.