SF
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 3 000 MHz
(pasma S) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | 80 kW |
| Moc impulsowa: | |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | 15 NM (≙ 28 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | ± 1%; ± 2° |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SF
SF był amerykańskim radarem rozpoznawczym z okresu II wojny światowej, zaprojektowanym specjalnie dla mniejszych okrętów wojennych, takich jak łodzie patrolowe, i działającym w paśmie S (oznaczenie IEEE) lub paśmie E/F (oznaczenie NATO). Była to lżejsza i bardziej kompaktowa wersja radaru SG, wykorzystująca antenę paraboliczną o szerokości około 78 cm. Wyświetlanie odbywało się na wskaźniku typu „A” i wskaźniku typu „P”. PPI-Scope. Począwszy od numeru seryjnego 525 można było podłączyć drugi wskaźnik typu „P”, co oznaczało, że urządzenie wyświetlające mogło być zainstalowane w zasięgu wzroku sternika.