www.radartutorial.eu www.radartutorial.eu Urządzenia radiolokacyjne

AN/SPS-17

Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne

Rysunek 1: AN/SPS-17A

Rysunek 1: AN/SPS-17A

Specyfikacja techniczna
 AN/SPS-17AN/SPS-17A
Pasmo częstotliwości: 215 … 225
(pasma VHF)
415 … 420 MHz
(pasma UHF)
Okres powtarzania impulsów:   
Częstotliwość powtarzania impulsów: 300 Hz
Szerokość impulsu (τ): 5 µs
Czas odbioru sygnału echa:   
Czas zwrotu:   
Moc impulsowa: 1,5 MW
Moc średnia: 2,25 kW
Zasięg instrumentalny: 200 NM (≙ 370 km)
Rozróżnialność w odległości:   
Dokładność / Błąd określania:   
Szerokość wiązki anteny: 18°9°
Liczba ech odebranych - sondowań:   
Liczba obrotów anteny radaru:   
MTBCF:   
MTTR:   

AN/SPS-17

AN/SPS-17 w swojej pierwotnej wersji był radarem dalekiego zasięgu do rozpoznania przestrzeni powietrznej, działającym w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub paśmie B (oznaczenie NATO). Wykorzystywał on tzw. „antennę materacową” z czterema rzędami po 7 dipolów przed wspólnym reflektorem siatkowym o wymiarach 8,5 × 17,5 stóp (≙ 2,6 × 5,34 m). Antena ta miała zysk 18,2 dBi i pionowy kąt otwarcia wynoszący 30°. Jednak w roku budżetowym 1955 zbudowano tylko 2 egzemplarze próbne tego wariantu.

AN/SPS-17A

Od 1957 r. zaczęto stosować inną antenę o wymiarach 4 × 17,5 stóp (≙ 1,3 × 5,34 m) z dwoma rzędami dipolów, z których każdy posiadał jeden ukośny reflektor siatkowy. Umożliwiała ona ponad dwukrotny wzrost zysku antenowego do 22 dBi przy kątach otwarcia mniejszych o połowę, co wynikało przede wszystkim ze znacznie wyższej częstotliwości rezonansowej. Rozkład mocy między dipolami odbywał się zgodnie z rozkładem Dolpha-Czebyszewa i zapewniał jedynie niewielkie wiązki boczne. Z tej wersji wprowadzono do użytku 22 egzemplarze.

Na podstawie wersji 220 MHz zbudowano jeszcze eksperymentalny radar do zastosowania w gondoli sterowca. Wersja ta otrzymała „antennę materacową” o wysokości zaledwie połowy oryginału oraz nadajnik o mocy impulsowej wynoszącej zaledwie 500 kW.

Źródła: