AN/SPQ-5
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/SPQ-5 na pokładzie USS Boston (CAG-1)
Sperry Corporation (1910-1986)
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 5 585 … 5 686 MHz
(pasma C) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 1 MW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/SPQ-5
AN/SPQ-5 był radarem naprowadzającym pociski, działającym w paśmie C (oznaczenie IEEE) lub paśmie G (oznaczenie NATO), przeznaczonym dla morskich pocisków ziemia-powietrze średniego zasięgu Convair RIM-2 Terrier. Były to pociski Terrier pierwszej generacji kierowane wiązką.
Radar był modulowany impulsowo i można go było dostroić w zakresie częstotliwości od 5 400 do 5 900 MHz, jednak w czasie pokoju działał tylko w ograniczonym zakresie częstotliwości. Został ukończony w październiku 1956 roku, a później zastąpiony przez AN/SPG-55.