SCR-720
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: SCR-720
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 3,3 GHz
(S-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 1,6 kHz |
| Pulsduur (τ): | 0,75 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 70 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 8 NM (≙ 15 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | 10° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SCR-720
De SCR-720 (Royal AirForce-aanduiding: ARI 5570) was een luchtondersteunde interceptieradar die werkte in de S-band (IEEE-aanduiding) of in de F-band (NAVO-aanduiding) voor de vliegtuigen Northrop P-61 Black Widow, Douglas P-70 Nighthawk en DeHaviland Mosquito. Het werd in 1943 ontwikkeld door het Massachusetts Institute of Technology en is een verbeterde versie van de in 1942 ontwikkelde SCR-520, maar had vergelijkbare technische gegevens.