WF-1
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: WF-1
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | pasma X |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 25 kW |
| Moc średnia: | |
| Zasięg instrumentalny: | |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
WF-1
WF-1 był radarem śledzącym cele, pracującym w paśmie X (oznaczenie IEEE) lub w paśmie I/J (oznaczenie NATO), służącym do towarzyszenia pasywnym balonom meteorologicznym w celu pomiaru prędkości wiatru na dużych wysokościach.
Antena paraboliczna miała średnicę 8 stóp (≙ 2,44 m) i wykorzystywała skanowanie stożkowe. Śledzenie anteny odbywało się jeszcze ręcznie przez operatora siedzącego w kabinie.
WF-1 został wyprodukowany w 1956 roku i był jednym z pierwszych cywilnych urządzeń radarowych.