AN/APS-125
Radar birimi, taktik-teknik özellikleri açıklaması
Resim 1: AN/APS-125 ile E2C (Group 0)
| Teknik veriler | |
|---|---|
| Çalışma Frekans Aralığı: | 406 … 450 MHz
(UHF-bandı) |
| Darbe Tekrarlama Zamanı: | |
| Darbe Tekrarlama Frekansı: | 298 … 303,5 Hz |
| Gönderim Darbe Genişliği (τ): | 12,8 µs |
| Alım Süresi: | |
| Ölü Süre: | |
| Darbe Gücü: | 1 MW |
| Ortalama Güç: | 3,84 kW |
| Aletli menzil: | 250 NM (≙ 460 km) |
| Menzil Çözünürlüğü: | |
| Konumlandırma Doğruluğu: | |
| Işın demet açısı: | 6,6° |
| Bir Dönüşteki İsabet Oranı: | |
| Anten Dönüş Adedi: | 6 min⁻¹ |
| MTBCF: | 100 h |
| MTTR: | 12 h |
AN/APS-125
AN/APS-125, daha sonra E2C Hawkeye’da erken uyarı radarı olarak kullanılan ve AN/APS-120 radarının yerini alan, uçağa konuşlu, uzun menzilli, UHF-bandında çalışan darbe-Doppler arama radarıydı.
Radar, gövdenin üzerine monte edilmiş aynı 7,93 m (24 ft) çaplı rotor kubbesini paylaşır. APS-120’den bile daha karmaşıktır. Karada otomatik konum belirleme ve izleme sağlar ve elektronik parazit önlemlerine (electronic counter-measures) karşı çok sayıda pasif koruma aygıtı içermekteydi. AN/APS-125, APS-120’nin yetersiz hizmet ömrünü iyileştirmek için döngüsel titreşim (cycled vibration), sıcaklık ve hizmet koşullarından oluşan 100 saatlik bir „yanma“ (burn-in) sürecinden geçmek zorundaydı.
APS-126, 1976 ile 1978 arasında faaliyete geçti. 1984 yılında, aletli menzili 300 NM’ye (≙ 550 km) çıkaran ve ardından AN/APS-138 olarak adlandırılan bir modernizasyon aldı. E2C’ye „Grup 0“ soneki verildi. Radar veri işlemenin yapıldığı daha ileri bir modernizasyonu, AN/APS-139 veya E2C „Grup 1“ olarak adlandırıldı.
Bu radarın yerini 1988’de takipçisi AN/APS-145 aldı.
Kaynak:
- D.F. Hemenway, B.N. Navid, “Reliability of Naval Radar Systems”, NAVAL RESEARCH LABORATORY, Washington, D.C., 1978