SA, SA-1
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: SA, SA-1

| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 175 … 225 MHz
(pasma VHF) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | 60 Hz |
| Szerokość impulsu (τ): | 5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 150 kW |
| Moc średnia: | 42 W |
| Zasięg instrumentalny: | 200 NM (≙ 300 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | 460 m; 15° |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 30° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 2,5 lub 5 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SA, SA-1
SA i SA-1 były radarami dalekiego zasięgu do rozpoznania powietrznego i morskiego, działającymi odpowiednio w paśmie VHF (oznaczenie IEEE) lub paśmie A (oznaczenie NATO). Zaprojektowano je do użytku na niszczycielach eskortowych (klasy DE) i większych okrętach.
SA-1 jest nieco lżejszą wersją o zmniejszonej dokładności i rozdzielczości kątowej ze względu na brak przełączania anteny w celu minimalnego ustalenia kierunku.
Antena składa się ze wspólnego reflektora siatkowego o wymiarach 1,6 × 2,6 metra. Przed nim znajduje się 6 dipoli (3 na 3) zasilanych kablem koncentrycznym. Polaryzacja jest ustawiona poziomo. Sygnały echa są wyświetlane na wskaźniku typu A o średnicy 5 cali (≙ 12,7 cm). W późniejszej modyfikacji dodano również wskaźnik typu P.
Produkcja seryjna rozpoczęła się we wrześniu 1941 roku, a do 1945 roku wyprodukowano łącznie około 1500 takich radarów.
Źródło:
- Military Standardization Handbook, United States Radar Equipment Manual TM 11-487C-1 1965, p. 1408f