AN/BPS-2
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: AN/BPS-2 en AN/BPS-3 op de onderzeeër Spinax (SS-489)
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 1 250 … 1 350 MHz
(L-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | 600 of 150 Hz |
| Pulsduur (τ): | 4 of 1 µs |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 500 kW |
| Gemiddeld vermogen: | |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 70 NM (≙ 130 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | 3,5° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | 0 … 12 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/BPS-2
De AN/BPS-2 (ook bekend als XDU radar) was een luchtverkenningsradar die werkte in L-band (IEEE aanduiding) of D-band (NAVO aanduiding) voor gebruik op onderzeeërs. De radar was qua elektrisch ontwerp gelijk aan de AN/SPS-6, maar de blokken waren herschikt om rekening te houden met de beperkte ruimte in de onderzeeër.
De parabolische reflector had afmetingen van 5 × 15 voet (≙ 1,52 × 4,57 m) en behaalde een antenneversterking van 27,9 dB.
De radar werd in 1962 in gebruik genomen en in 1969 buiten gebruik gesteld. De AN/BPS-2 werd geïnstalleerd op de onderzeeërs USS Seawolf (SSN-575) en USS Sailfish (SSR-572).