AN/MPN-7
Beschrijving van de radarset, tactisch-technische kenmerken
Figuur 1: AN/MPN-7
| Specificaties | |
|---|---|
| Frequentie: | 24 GHz
(K-Band) |
| Pulsherhalingstijd (PRT): | |
| Pulsherhalingsfrequentie (PRF): | |
| Pulsduur (τ): | 15 to 80 ns |
| Ontvangsttijd: | |
| Dode tijd: | |
| Piekvermogen: | 20 kW |
| Gemiddeld vermogen: | 4 W |
| Instrumenteerbare reikwijdte: | 2 NM (≙ 3,7 km) |
| Afstandsresolutie: | |
| Nauwkeurigheidsgraad: | |
| Bundelbreedte: | 0,4° |
| hits per scan: | |
| Rotatiesnelheid: | 30 of 60 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/MPN-7
De AN/MPN-7 (XW-1), oorspronkelijk AN/CPS-8 (XW-1) genoemd, ook bekend als „taxiway radar“ door luchtverkeersleiders, was een oppervlaktebewegingsradar (SMR) met een kort bereik die op K-band werkte en werd gebruikt om vliegtuigen en grondvoertuigen op drukke vliegvelden onder alle weersomstandigheden te bewaken.
De zender is uitgerust met een 3J31 magnetron. De radarmodulator gebruikt een 4C35 thyratron gevuld met waterstofionen.
De antenne is een sectie van een paraboloïde, 2,28 m breed en 0,91 m hoog, waaraan een spoilerplaat is toegevoegd om een Cosecans²-diagram in het verticale vlak te creëren met een halve breedte van ongeveer 10°. Het wordt gevoed door een hoornradiator.
De radar komt overeen met de status van het begin van de jaren 1950. De technische kennis die is opgedaan met deze radar is geïmplementeerd in het ontwerp van de ASDE-1.
- Edward M. Blount et al., “Evaluation of Airport Surface Detectio Equipment Model AN/MPN-7 (XW-1)”, Part 1 Technical Evaluation, Civil Aeronautics Adminnistration, Navigation Aids Evaluation Division, Technical Development Report No. 175, Indianapolis, November 1952