AN/MPN-7
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
Rysunek 1: AN/MPN-7
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 24 GHz
(pasma K) |
| Okres powtarzania impulsów: | |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | |
| Szerokość impulsu (τ): | 15 to 80 ns |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 20 kW |
| Moc średnia: | 4 W |
| Zasięg instrumentalny: | 2 NM (≙ 3,7 km) |
| Rozróżnialność w odległości: | |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 0,4° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 30 lub 60 min⁻¹ |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
AN/MPN-7
Pierwotnie oznaczony jako AN/CPS-8 (XW-1), AN/MPN-7 (XW-1) znany również jako „Taxiway Radar“ (radar drogi kołowania) przez kontrolerów ruchu lotniczego, był radar obserwacji powierzchni lotniska (SMR) krótkiego zasięgu działającym w paśmie K, używanym do monitorowania samolotów i pojazdów naziemnych na ruchliwych lotniskach w każdych warunkach pogodowych.
Nadajnik jest wyposażony w magnetron 3J31. Modulator radaru wykorzystuje tyratron 4C35 wypełniony jonami wodoru.
Antena jest sekcją paraboloidy o szerokości 2,28 m i wysokości 0,91 m, do której dodano płytkę spoilera, aby utworzyć wykres kwadratowy cosecantu w płaszczyźnie pionowej o szerokości połówkowej około 10°. Jest on zasilany przez radiator tubowy.
Radar odpowiada stanowi z początku lat pięćdziesiątych. Wiedza techniczna zdobyta dzięki temu radarowi została wykorzystana przy projektowaniu ASDE-1.
Źródło:
- Edward M. Blount et al., “Evaluation of Airport Surface Detectio Equipment Model AN/MPN-7 (XW-1)”, Part 1 Technical Evaluation, Civil Aeronautics Adminnistration, Navigation Aids Evaluation Division, Technical Development Report No. 175, Indianapolis, November 1952