SRE-LL
Krótki opis radaru, dane techniczno-taktyczne
| Specyfikacja techniczna | |
|---|---|
| Pasmo częstotliwości: | 1250 - 1350 MHz |
| Okres powtarzania impulsów: | ca 2,5 ms |
| Częstotliwość powtarzania impulsów: | ca. 400 Hz (staggered) |
| Szerokość impulsu (τ): | 2,5 µs |
| Czas odbioru sygnału echa: | |
| Czas zwrotu: | |
| Moc impulsowa: | 5 MW |
| Moc średnia: | 9 kW |
| Zasięg instrumentalny: | 370 km |
| Rozróżnialność w odległości: | < 400 m |
| Dokładność / Błąd określania: | |
| Szerokość wiązki anteny: | 1° |
| Liczba ech odebranych - sondowań: | |
| Liczba obrotów anteny radaru: | 2 - 7,5 Ob/min |
| MTBCF: | |
| MTTR: | |
SRE-LL
SRE-LL (Surveillance Radar Equipment, twin-L-Band) to radar na trasie, opracowany przez firmę AEG Telefunken w 1969 roku. Prototyp został zainstalowany w Bremie w 1972 roku. Do 1974 r. powstało pięć kolejnych radarów, zapewniających nakładające się na siebie rozpoznanie radarowe dla kontroli ruchu lotniczego w byłych Niemczech Zachodnich. Systemy te działały do około 1995 roku.
Dzięki zastosowaniu anteny dwupłaszczyznowe (tzw. „głowa Janusa“, patrzącej w dwóch przeciwnych kierunkach) uzyskuje się taką samą szybkość odnawiania danych, jak gdyby antena obracała się wirtualnie z dwukrotnie większą liczbą obrotów. Obie połówki anteny z reflektorem o rozmiarach 14,5 · 9 m wytwarzały cosecant kwadratowy oraz dodatkową wiązkę ołówkową, która wzmacniała dolne zbocze wzoru anteny w większej odległości. Łączna masa wirujących części anteny wynosiła około 60 ton.
