Obszar wykrywania w porównaniu z obszarem rozpoznania
Rysunek 1: Obszar wykrywania w porównaniu z obszarem rozpoznania
Rysunek 1: Obszar wykrywania w porównaniu z obszarem rozpoznania
Obszar wykrywania w porównaniu z obszarem rozpoznania
Obszar, w którym radar może wykryć cel, nazywa się obszarem wykrywania radaru. Obszar, w którym sygnał radarowy może zostać odebrany i wykryty przez odbiornik ostrzegający o opromieniowaniu radarowym lub odbiornik rozpoznawczy, nazywa się obszarem rozpoznania. Obie wartości odległości zależą od konkretnej sytuacji.
Maksymalny zasięg radaru, a tym samym jego obszar wykrywania, opisuje równanie radarowe. Zasięg wykrywania radaru zależy od jego parametrów oraz od skutecznej powierzchni odbicia celu. Do pokonania tłumienia w wolnej przestrzeni na drodze do celu i z powrotem wymagana jest wystarczająca energia nadawcza.
Dla odbiornika ostrzegającego o opromieniowaniu radarowym istotne jest jednak tylko jednokierunkowe rozchodzenie się fal elektromagnetycznych. Wynika z tego również równanie radarowe dla maksymalnego zasięgu, ale tym razem wyłącznie dla drogi w jednym kierunku:
(1)
- R1-way = odległość od radaru do odbiornika ostrzegającego o opromieniowaniu radarowym
- Pt = moc nadawcza radaru
- Pr = minimalna wykrywalna moc odbierana przez odbiornik ostrzegający o opromieniowaniu radarowym
- Gt = zysk anteny radaru
- Gr = zysk anteny odbiornika ostrzegającego o opromieniowaniu radarowym
- λ = długość fali nadajnika radarowego
Jeżeli odbiornik ostrzegający o opromieniowaniu radarowym znajduje się w celu i ma jedynie ostrzegać, że cel został oświetlony przez radar, wystarczy wykrycie głównej wiązki anteny radarowej. W tym celu zwykle potrzebuje anteny o niewielkiej kierunkowości oraz stosunkowo mało czułego, lecz bardzo szerokopasmowego odbiornika. Odbiornik ELINT znajdujący się poza obszarem wykrywania jest zwykle używany do rejestracji całej charakterystyki promieniowania radaru wraz ze wszystkimi jej listkami bocznymi. W takim przypadku w jednokierunkowym równaniu radarowym zamiast zysku anteny w głównym listku anteny nadawczej należy zastosować średni poziom listków bocznych.
Chociaż rysunek 1 sugeruje, że obszar rozpoznania mógłby być dwukrotnie większy niż obszar wykrywania radaru, zazwyczaj tak nie jest. Szerokość pasma, a tym samym właściwości szumowe odbiornika radarowego, są zwykle dostrajane do najkorzystniejszej wartości za pomocą filtru dopasowanego. Odbiornik ELINT musi natomiast pracować ze znacznie większymi szerokościami pasma i dlatego nie może być dostrojony do tak wysokiej czułości jak odbiornik radarowy.