Waarom antwoordt de transponder niet?
Wanneer de transponder niet op een ondervraging antwoordt, kan dat verschillende oorzaken hebben.
- De transponder is bezet…
Het vliegtuig kan al door een ander grondstation zijn ondervraagd en de transponder verwerkt op dat moment juist die ondervraging. De hersteltijd, of dode tijd, kan bij oudere transponders oplopen tot 125 µs. Modernere transponders zijn echter al na een kortere tijd weer gereed om te antwoorden (typisch: 45 µs).
De nieuwe Mode S-transponders hebben echter aanzienlijk meer tijd nodig om een Mode S-ondervraging te beantwoorden. Bovendien zenden Mode S-transponders ook een zelfstandig bericht uit (soms aangeduid als „Squitter“) met hun identificatie en de met behulp van GPS zelf bepaalde positie.
- Dode tijd van de transponder
Na ontvangst van de pulsen P1 en P2 en nadat is vastgesteld dat het om een geldige ondervraging gaat, is de transponder gedurende maximaal 125 µs bezig met de verwerking van deze ondervraging. Gedurende deze tijd kan hij niet op andere ondervragingen reageren. De transponder kan ook tijdens andere uitzendingen, bijvoorbeeld de hierboven genoemde „Squitter”, niet op ondervragingen reageren.
- Overbelasting
In gebieden met een zeer hoge ondervragingsdichtheid is het mogelijk dat de transponder vanwege het grote aantal ondervragingen de gevoeligheid van zijn ontvanger verlaagt. Klassieke Mode A/C-transponders moeten echter in staat zijn om ten minste 1200 tot 2000 Mode A- of Mode C-ondervragingen per seconde te beantwoorden. Boven deze grens kan het voorkomen dat de transponder helemaal niet meer reageert.
- Onderdrukte antwoorden
Uit de ontvangst van de pulsen P1 en P2 kan ook worden vastgesteld dat de ondervraging via een zijlob is ontvangen. In dat geval mag de transponder niet antwoorden, maar blijft hij gedurende een bepaalde tijd wel bezig met de verwerking van deze ondervraging. De duur van deze onderdrukking van antwoorden is vastgesteld op 35 µs (±10 µs).
- Afscherming van de transponderantenne
De uitgezonden pulsen planten zich voort volgens quasi-optische wetten. Het kan voorkomen dat een vliegtuig dat zeer dicht langs een secundaire radar vliegt een ander vliegtuig op grotere afstand afschermt. Ook kan bij extreme vlieghoudingen de transponderantenne door de vleugels of het staartvlak van het vliegtuig worden afgeschermd. Daarom zijn vliegtuigen tegenwoordig uitgerust met twee antennes, één boven en één onder de romp.
- Storing van de transponder
Naast de hiervoor genoemde redenen waarom een transponder niet antwoordt, kan het natuurlijk ook voorkomen dat het apparaat eenvoudig defect is. De meeste vliegtuigen zijn daarom uitgerust met een tweede transponder, die automatisch wordt ingeschakeld wanneer de eerste uitvalt.
Het is duidelijk dat deze problemen zich, door het voortdurend toenemende luchtverkeer, steeds vaker zullen voordoen en dat dit systeem daarom door een beter systeem moet worden vervangen. Het huidige aantal en de spreiding van secundaire radars moeten daarom worden beschouwd als het praktisch maximaal haalbare. Het Europese luchtruim is hiervan slechts één voorbeeld, maar nog niet het meest extreme.