Track-initialisatie
nieuwe plot toegevoegd
Figuur 1. Vorming en bevestiging van een nieuwe track uit niet-geassocieerde radarplots
nieuwe plot toegevoegd
Figuur 1. Vorming en bevestiging van een nieuwe track uit niet-geassocieerde radarplots
nieuwe plot toegevoegd
Figuur 1. Vorming en bevestiging van een nieuwe track uit niet-geassocieerde radarplots
Track-initialisatie
Track-initialisatie (Track Initiation) is het proces waarbij uit radarplots die niet aan een bestaande track konden worden gekoppeld, een nieuwe track wordt gevormd. Aan het begin van de radarbewaking zijn nog geen bevestigde tracks beschikbaar. Daarom moeten nieuwe plots worden onderzocht om te bepalen of ze geschikt zijn voor het vormen van een doeltrack. Ook tijdens normaal bedrijf worden alleen plots voor track-initialisatie gebruikt die bij de associatie van metingen met bestaande tracks niet met succes konden worden toegewezen.
Uit één enkele radarplot kan doorgaans niet betrouwbaar worden vastgesteld of er werkelijk een nieuw doel aanwezig is of dat de detectie slechts een vals alarm betreft. Bovendien is één positiemeting onvoldoende om de snelheid en bewegingsrichting van het mogelijke doel te bepalen. Daarom wordt eerst een voorlopige track aangemaakt met de status „onbevestigd”. Vervolgens wordt gecontroleerd of de posities en meettijdstippen van nieuwe plots overeenkomen met een aannemelijke beweging van het veronderstelde doel. Bij een geslaagde associatie worden de bewegingsparameters geleidelijk geschat en worden de gegevens van de voorlopige track bijgewerkt.
In veel radarsystemen worden onbevestigde tracks niet aan de operator getoond, zodat afzonderlijke valse alarmen het scherm niet onnodig belasten. Pas wanneer voldoende geschikte metingen beschikbaar zijn, krijgt de track de status „bevestigd” en kan deze op het scherm worden weergegeven. Deze werkwijze beperkt het ontstaan van valse tracks, maar veroorzaakt enige vertraging tussen de eerste detectie van een doel en de weergave van de bevestigde track. Het vereiste aantal metingen hangt onder meer af van de valsalarmkans en de eisen die aan de doeldetectie worden gesteld.
Het M-uit-N-criterium
Een veelgebruikte methode om een track te bevestigen is het M-uit-N-criterium. Volgens dit criterium moet een voorlopige track worden ondersteund door ten minste M passende radarplots tijdens N opeenvolgende waarnemingsmogelijkheden. De waarden M = 3 en N = 5 betekenen bijvoorbeeld dat tijdens vijf opeenvolgende antenneomwentelingen ten minste drie passende waarnemingen beschikbaar moeten zijn. De eerste waarneming kan daarbij al meetellen voor het vereiste aantal plots. De exacte telwijze hangt af van de implementatie van het algoritme.
De waarden van M en N bepalen de afweging tussen een snelle bevestiging van nieuwe tracks en het onderdrukken van valse tracks. Een strenger bevestigingscriterium vermindert doorgaans de kans dat toevallige valse alarmen leiden tot de bevestiging van een niet-bestaand doel. Het kan echter ook de bevestiging vertragen van werkelijk aanwezige doelen die slechts zwakke radarecho's veroorzaken. Als binnen de vastgestelde periode niet aan de vereiste voorwaarden wordt voldaan, kan de voorlopige track weer worden verwijderd.
Andere bevestigingsmethoden
Naast vaste M-uit-N-criteria kunnen statistische methoden worden toegepast waarmee op basis van opeenvolgende metingen wordt beoordeeld hoe waarschijnlijk het is dat een track een werkelijk bestaand doel vertegenwoordigt. Daarbij kan bijvoorbeeld rekening worden gehouden met de verschillen tussen voorspelde en gemeten posities, de kans op een toevallige associatie en de onzekerheid van de toestandsschatting. Ook de covariantiematrix die in een Kalmanfilter wordt gebruikt, kan informatie verschaffen over de onzekerheid van de geschatte bewegingsparameters. Een kleine covariantie bewijst op zichzelf echter niet dat een track overeenkomt met een werkelijk bestaand doel.
Na bevestiging wordt de track verder verwerkt via het normale track-updateproces. Hierbij worden nieuw geassocieerde metingen gebruikt om de geschatte doelpositie en de bewegingsparameters te corrigeren. Track-initialisatie vormt daarmee de overgang van afzonderlijke, nog niet-geassocieerde radarplots naar het voortdurend automatisch volgen van het doel.